Katarzyna Józefowicz - Instalacje

Do stworzenia niezwykle misternych i precyzyjnych, często monumentalnych prac stosuje tekturę, papier, jak. np. gazety codzienne , ulotki reklamowe.

W wyniku żmudnej, długotrwałej, samotnej i monotonnej pracy tworzy tysiące elementów, z których powstają misterne i delikatne konstrukcje. Kruchość tworzywa i bardzo długi okres powstawania obiektów rzeźbiarskich, benedyktyńska cierpliwość nasuwa skojarzenia o przemijalności, ulotności czasu, ale i przemianie czasu w materię.

(…)Monochromatyczne rolki Katarzyny Józefowicz przypominające taśmy z nagraniami to nic innego jak wycięte i misternie nawinięte paski zapisów prasowych. To informacja, artykuł – przemielony, pocięty, na nowo opracowany i poprzez proces powtórnego tworzenia zyskujący status dzieła sztuki. Obiekty leżące obok siebie tworzą w ten sposób swoiste archiwum taśm, których nikt nie będzie mógł odczytać, to kolekcja przeznaczona tylko do zewnętrznego oglądu. Niemożność odkrycia treści pokrywa się z niemocą odbioru nadmiaru komunikatów wysyłanych we współczesnym świecie. Katarzyna Józefowicz z benedyktyńską cierpliwością tworzy kolejne dzieła – kolejne rolki, kolejne kostki (w pracy Gry), następne mieszkanka-kubiki (Habitat). To nigdy nie kończący się proces twórczy, ciągłość gwarantująca trwałość obiektów powstających z nietrwałych materiałów. Słowa artystki, w których twierdzi, że jest niewolnikiem budowania, świadczą o jej braku kontroli nad rozrastającymi się instalacjami, co z kolei prowadzi do konkluzji, że to realizacja podporządkowuję autorkę a nie na odwrót.(…)


Powrót