Karol Komorowski - debiut

Kurator Adam Mazur o wystawie:
„Na wczesny debiut Karola Komorowskiego (ur. 1994) składają się dwa powstałe w 2012 roku cykle fotograficzne Koleżanki oraz W ciemnościach. Dodatkowo, Koleżankom towarzyszy film wideo z nagraniem dokonanym w trakcie sesji zdjęciowej. Wystawa opowiada o młodości. W ciemnościach to narracja prowadzona w pierwszej osobie. Koleżanki zdecydowanie w trzeciej. Mrok i refleks zdjęć wykonanych na imprezach klubowych przeciwstawić można jasnej, studyjnej robocie portrecisty. Komorowski na pierwszy rzut oka może wydawać się wrażliwym naturszczykiem wyciągniętym na chybił trafił z odmętów tumblrów i blogów tworzonych na potęgę przez jego rówieśników. O tym, że tak jednak nie jest, świadczą prace oraz słowa autora. Szybkie kadry i błyskawiczne obserwacje W ciemnościach składają się na spójną formalnie całość, wystawę opowiadającą bez patosu o młodym pokoleniu. Klubowe notacje kojarzyć się mogą z klasykami gatunku w rodzaju Larry'ego Clarka i choć nie ma tu dragów, nielegalnej broni i orgiastycznego seksu, to jest autentyczność i energia, której tak często zbywa mniej udanym próbom przyjrzenia się nowej, niezdefiniowanej jeszcze przez żurnalistów generacji. W ciemnościach sytuuje się na granicy fotoreportażu i dokumentu, jednocześnie trudno oprzeć się malarskim walorom poszczególnych kadrów. Ambiwalentna interpretacja tematu przejawia się w ekspresyjnym i zarazem pełnym dystansu użyciu fotografii. Z kolei studyjne portrety Koleżanek Karola Komorowskiego nawiązują do klasyki polskiej sztuki konceptualnej, konkretnie do Sztuki konsumpcyjnej Natalii LL. Można też znaleźć paralele z cyklami bardziej współczesnymi, choćby Rineke Dijkstra (The Buzz Club). Komorowski szuka dla siebie miejsca w sieci istniejących komentarzy do tematów tak rozpoznanych jak młodość, pożądanie, konsumpcja. Pornografizacja młodości i eksploatacja wizerunków nastoletnich kobiet jest motywem rozgrywanym umiejętnie przez twórcę. Dziewczyny – inaczej niż u Natalii LL – nie muszą udawać konsumpcji, trudno dostępnych w epoce PRL, towarów spożywczych w rodzaju bananów czy parówek. Dynamika pożądania, jak i relacja pomiędzy sposobem patrzenia, bycia oglądanym są zupełnie inne niż w powstałych czterdzieści lat wcześniej seriach kojarzonych przez krytykę z emancypacyjnym projektem feminizmu zdjęć Natalii LL. Rewolucja feministyczna już się skończyła. Podobnie jak oparta na deficycie dóbr podstawowych i luksusowych gospodarka realnego socjalizmu. Młodym kobietom nie trzeba tłumaczyć, co i jak mają konsumować, co jest dla nich dostępne i jak same zaprezentować się mają fotografowi, publiczności.
Karol Komorowski jest nie tylko fotografem, lecz również uzdolnionym filmowcem. Finisaż wystawy będzie okazją do spotkania autora oraz rozmowy o jego filmie zatytułowanym Portret.”

Karol Komorowski o swoich projektach:
W CIEMNOŚCI / IN DARKNESS
Zdjęcia w klubach zacząłem robić, kiedy zacząłem do nich chodzić. Na pierwszą imprezę zawiódł mnie aparat – na półmetek mojego liceum poszedłem, aby przetestować fotograficzne podejście Bruce'a Gildena (wcześniej uprawiałem głównie fotografię uliczną). Wtedy zafascynowałem się rzeczywistością klubu – przez pierwsze kilka minut stałem z otwartymi ustami nad parkietem, przyglądając się jak światło stroboskopów rozkłada się na tańczącym, spoconym tłumie nastolatków. Zobaczyłem również moich znajomych z zupełnie innej perspektywy. Dopiero wtedy ich zrozumiałem – wcześniej postrzegałem ich tylko takich, jakimi byli za dnia. Poczułem też, że w ogóle do nich nie należę, a w klubie znalazłem tego przyczynę. Byłem zadowolony ze zrobionych zdjęć, zacząłem odwiedzać każdą kolejną imprezę. Realizacja projektu pokryła się z kolejnym etapem mojego dorastania, kiedy pierwszy raz tak głęboko doświadczałem życia towarzyskiego. Mieszkałem wówczas w Bielsku-Białej.
Po pewnym czasie przestałem być obcym, stałem się częścią stałej, około trzystuosobowej grupy piątkowych imprezowiczów. Nie tylko pracowałem fotograficznie, ale dobrze się bawiłem szalejąc i nawiązując nowe znajomości. Miałem nieokreślony stosunek do tego zjawiska będąc po prostu zaciekawiony jego naturą. Poczułem, jak łatwo mogę określić te imprezy - jako coś dobrego lub złego – właśnie przez moje zdjęcia. Uznałem więc klasyczną treść dokumentalną za bezużyteczną, zacząłem wychodzić zdjęciami poza znaczenia przypisywane miejscu, w którym zostały zrobione. Imprezy przestały mnie interesować, ciekawsza okazała się fotografia sama w sobie i jej dokumentalna ambiwalencja.

KOLEŻANKI / GIRLFRIENDS
Staram się podążać za tematami, które mimowolnie lub przypadkowo pojawiają się wokół mnie. Z zagadnieniem pornografizacji postrzegania kobiet spotkałem się, kiedy dorastając, zacząłem mieć coraz większy kontakt z rówieśnikami. Ale bodźcem do działania była historia małej wystawy studenckich zdjęć, którą organizowała Agnieszka Kopyto producentka mojego filmu Portret, i przypadkowa rozmowa o pornografii z nieznajomą, przeprowadzona w klubie, kiedy realizowałem projekt In Darkness. Impulsem była również szkolna wystawa zdjęć mojej znajomej, na której pokazywała młodych ludzi konsumujących zdrową żywność. Jej newralgicznym punktem okazało się zdjęcie młodej kobiety, która otwiera usta, aby właśnie zjeść ogórka - władze szkoły doszukały się tu perwersji i skasowały całą wystawę, a rok później usunęły mnie ze szkoły, uznając realizowany wówczas Portret za kontrowersyjny. Zainteresowało mnie, co wpływa na ten pełen podejrzliwości sposób patrzenia. Jeżeli amatorskie zdjęcia swoją przypadkowością mogły wywołać interpretację, której skutkiem było ich unicestwienie, to w jaki sposób czytane mogą być moje zdjęcia i dlaczego nasze patrzenie na kobiety uległo takiej zmianie? Poszukiwania wiodły od pornografii przez mechanizmy popkultury, telewizję i reklamę, aż do uświadomienia sobie, jak dobrym narzędziem marketingowym stał się wizerunek atrakcyjnej dziewczyny. Dla mnie pornografizacja percepcji wizualności młodych kobiet dotyczyła przede wszystkim moich koleżanek, które zdają się nie być dumne z tego zjawiska, zachowując się zgoła inaczej niż dziewczyny Natalii LL.

WYDARZENIA TOWARZYSZĄCE:
14 grudnia, w piątek o godz. 19:00 odbędzie się pokaz filmu Portret Karola Komorowskiego oraz rozmowa na jego temat z artystą.


Powrót