Justyna Grzebieniowska - W rytmie

„W rytmie…”

…. afrykańskich bębnów, stukotu obcasów flamenco, argentyńskiego tanga, falujących sukni derwiszy… powstają moje nowe obrazy.
Śledząc rozwój tańca, od tańca ludów pierwotnych do tańca nowoczesnego, zachęciło mnie to do podróżowania w świat różnych epok i poznawania tańca z różnych stron świata. Dochodzę tu do mojego małego odkrycia - tworzenia własnych choreografii na płótnie inspirowanych różnymi styla...mi tańców.

Postać w ruchu, taniec fascynuje mnie od dawna, to głównie człowiekowi i fascynacji tańcem, sobie i swoim najgłębszym marzeniom poświęcam ten cykl. Świat choreografii przenoszę w świat malarstwa. Wynika to z połączenia wyrażania siebie na płótnie i w tańcu. W nowych pracach chcę zamienić taniec figur w rytm form. Za pomocą malarskich wartości takich jak faktura, kolor, światło, forma i kompozycja chciałabym pokazać całą tkankę obrazu. Tymi środkami na płótnie tworzę moje malarskie choreografie, w których chcę mocno zaznaczyć rytm i ruch jako główne komponenty obrazu.

Rytm, czyli zapisanie ruchu w czasie jest w moich obrazach rytmicznym nacinaniem jego struktury . Linia często naprężona jak struna dźwięczy , pulsuje swym światłem, czasem jest rozedrgana, nierówna i postrzępiona wibruje nierównym dźwiękiem, czasami jest ledwie słyszalna jak tryl, drży, czasem krótka staccato, czasem głośna i wyrazista, by wybrzmieć forte, w niektórych partiach obrazu jest z kolei wydarta boleśnie do żywej bieli płótna lub jest zwyczajnie dziurą na wylot i krzyczy najsilniej tenorowym dwukreślnym c. Faktura, linia i kolor w obrazach mają ogromne znaczenie dla wyrażenia rytmu w kompozycji malarskiej.

Pragnę choreografię przypisaną tańcu przenieść w krainę malarstwa, by scena zamieniła się w płaszczyznę płótna, a ja bym stała się choreografką w obrazie. Jak Pina Bausch o tańcu, tak ja o obrazie powiedziałabym: „Ma on wyrażać to, wobec czego słowo jest bezsilne”.





Powrót