Jonas Dahlberg - Projekt

01 grudnia - 11 stycznia 2008
Premierowa prezentacja oryginalnego projektu, przygotowanego specjalnie dla Galerii Foksal przez jednego z najciekawszych szwedzkich artystów młodej generacji Jonasa Dahlberga.

Jonas Dahlberg (ur. 1970 r.) studiował historię sztuki na Uniwersytecie w Gothenburgu, architekturę w Lund oraz sztuki piękne na Akademii w Malmö. Tworzy głównie prace z dziedziny wideo. Współpracuje z jedną z najbardziej znanych szwedzkich galerii, Galerie Nordenhake (Berlin/Sztokholm) oraz z galeriami: PKM Gallery (Seul/Beijing), Galeria Juana de Aizpuru (Madryt), Magazzino de Arte Moderna (Rzym).
Brał udział w wystawach na całym świecie: od Nowego Jorku po Seul. Jego prace znajdują się w wielu kolekcjach publicznych i prywatnych. Prezentowane były w tak prestiżowych miejscach jak: Moderna Musset w Sztokholmie, Marian Goodman Gallery w Paryżu, na 50 Biennale w Wenecji, XXVI Biennale w Sao Paulo, na Manifesta 4 we Frankfurcie i w wielu innych galeriach i centrach artystycznych na świecie. O jego twórczości można było przeczytać w międzynarodowej prasie artystycznej, m.in. w Flash Art i ARTFORUM. Jest to artysta młody, ale już ze sporym dorobkiem artystycznym, rozpoznawalny w wielu krajach świata. Dotychczas w Polsce jego pracę można było zobaczyć jedynie na wystawie zbiorowej "Ideal City-Invisible Cities" w Zamościu w 2006 r.
Dahlberg w swojej pracy posługuje się głównie techniką wideo, lecz w filmach, które realizuje widać także fascynację architekturą, a dokładniej wzajemnym oddziaływaniem architektury i ludzkiej psychiki. W realizacji swoich filmów, często wykorzystuje niezwykle precyzyjne makiety rzeczywistych bądź wyimaginowanych przestrzeni, architektury, np. pokoje hotelowe i korytarze np. w „Vertical Sliding / Horizontal Sliding”, 2000/2001 lub architektura jednej ulicy w „One-Way Street”, 2002. Do filmu, który prezentowany będzie w Galerii Foksal artysta postanowił odtworzyć wnętrze pokoju, który w powolny sposób mógłby ulec rozpadowi. Próbuje wykreować przestrzeń, która znika, rozpada się na atomy. W ten poetycki sposób chce przedstawić wpływ pewnego stanu psychiki człowieka na kształtowanie jego otoczenia.


Powrót