Joanna Wowrzeczka - Zaangażowanie i Neutralność
O swoich obrazach prezentowanych w Galerii Sztuki Farbiarnia na Pięknej artystka napisała:
"Obrazy mogą być niczym myśl krytyczna, która działa jak rozbieranie, albo rozpuszczanie doksy (myślenie potoczne, przeciwstawne teoretycznej spekulacji, tj. myśleniu naukowemu) . Za cel stawiam więc sobie ciągłe kwestionowanie oczywistości świata, co daje szansę myślenia o świecie, a nie bycie myślanym przez świat. Inaczej mówiąc: posługiwać się pewnym językiem, a nie być przez język posługiwanym. W ten sposób mam szansę dotrzeć do istotnych struktur konstytuujących codzienność.
Nie wystarczy tu jednak deklaracja, która najczęściej się nie wydarza, bo rzeczy dokonują się niejako poza zasięgiem naszego bystrego, rozumnego „oka”. Trzeba, co najtrudniejsze w moim odczuciu, nauczyć się żyjąc w naturalnym nastawieniu do świata utrzymywać postawę artystycznego badacza rzeczywistości. Słowem: przy pełnym zaangażowaniu, zanurzeniu w świecie zachować dystans i nie myśleć kategoriami codzienności, ale kategoriami, które pozwolą codzienność zrozumieć. Zawieszam więc język, by ten nie przejął nade mną władzy, a też by dał mi możliwość rozebrania go i zrozumienia jego mechanizmów. Więc przechadzam się pomiędzy ludźmi zaglądając im niespodziewanie w oczy, kadrując te uściski dłoni czy przytulenia, które przesuwając w głowie swojej o symboliczny centymetr przestają być umownym gestami." /Joanna Wowrzeczka/
Powrót
