Joanna Krzysztoń, Grzegorz Rogala - 5 x razem

Patrząc na serie obrazów o filmowej transplantacji twarzy nie wiemy, czy patrzymy na migawki z sali operacyjnej, zdjęcia z filmu science-fiction, czy na wizje sennego koszmaru.
Inspiracją dla wystawy była seria zdjęć obrazów z ekranu telewizora, wykonana przez Joannę Krzysztoń. Emitowano serial kryminalny, a po nim film, w którym bohaterowie wymieniali się twarzami. Rzeczywistość filmowa, mimo że złudna, jest jednak swego rodzaju realnością, a więc można ją tak samo traktować, jak tę prawdziwą: wybierać fragmenty, komentować, przeinaczać.
Utrwalenie obrazu TV na zdjęciu stwarza kolejny poziom iluzji, nowy nieprawdziwy świat zbudowany z fragmentów filmu, który w założeniu ma w idealny sposób oddawać jakąś realną prawdę. Patrząc na serie obrazów o filmowej transplantacji twarzy nie wiemy, czy patrzymy na migawki z sali operacyjnej, zdjęcia z filmu science-fiction, czy na wizje sennego koszmaru. Zanurzamy się w niepokojące złudzenie, które dotyka podstaw naszej samoidentyfikacji opartej na trwałości naszego wyglądu. Przyzwyczajeni od dziecka do telewizji dajemy wiarę temu co pojawia się na ekranie. Mimo, że jesteśmy świadomi łatwości z jaką można manipulować pojawiającą się na nim rzeczywistością, nie zastanawiamy się nad jej znaczeniem. Otoczeni wszechobecnymi monitorami traktujemy to, co na ekranie jako realnie istniejące. Jednak postrzegany obraz jest tylko nietrwałym pozorem. Widząc na ekranach zdarzenie, może wypadek, wierzymy, że ukazane osoby naprawdę tam były.

Galeria XX1 działa pod auspicjami Mazowieckiego Centrum Kultury i Sztuki – jednostki organizacyjnej Samorządu Województwa Mazowieckiego.


Powrót