Jerzy Jękot - Sztuka absolutu - symetria i asymetria

Różnorodne poszukiwania artystyczne Jerzego Jękota wymierzone są w przyszłość. Jego dążeniem jest, jak powiada, intuicyjne odkrycie lub choćby dotknięcie obszarów myśli i odczuć człowieka przyszłości. Już od czasu studiów w poznańskiej PWSSP, zdawał sobie sprawą z nie wystarczalności dotychczasowych formuł artystycznych, które próbował zsyntetyzować i uogólnić (w latach 1965-68 wykonał cykl składający się z kilkuset miniatur olejnych, w którym prowadził doświadczenia: od realizmu, poprzez fazy kubizujące, układy geometryczne, po abstrakcję organiczną, rozwiązania świetlno-kolorystyczne i malarstwo materii).Ponadto spostrzegł, że w naszych czasach nadmiernie preferuje się fizyczną stronę rzeczywistości na niekorzyść metafizycznej, co prowadzi do scjentyzmu, a tym samym pomijania czy wręcz negowania zjawisk niewyjaśnionych na danym etapie wiedzy, a także wyjałowienia przeżyć wewnętrznych człowieka, czyli tego co zwykło się określać mianem duchowości. Jerzy Jękot wciąż poszukuje uniwersalnych reguł, absolutnego porządku, który wszystko wyjaśni i wszystkiemu nada sens. Stąd zapewne już na początku drogi twórczej swoim działaniom, które stworzył od podstaw, nadał nazwę: SZTUKA ABSOLUTU. */

Wystawa jest efektem dalszym ciągiem poszukiwań Jerzego Jękota.

*/ - fragmenty tekstu zaczerpnięte z katalogu wystawy z kwietnia 1987 r. / Biuro Wystaw Artystycznych w Poznaniu


Powrót