Janusz Leśniak - Fotografia

Leśniaki – mandale w dorobku artysty stanowią wyraźne ukoronowanie (i konsekwencję) jego całej dotychczasowej twórczości fotograficznej. Leśniak to fotograf, który świadomie, z pełną determinacją, zdecydował się już od początku swej twórczości na wybór dominującej tematyki artystycznej penetracji – co w rezultacie wielu lat praktyki doprowadziło go do prac wyraźnie już gloryfikujących motyw cienia. Pierwsze cienie, choć jeszcze bez intencji uniwersalizacji tego motywu w obrazie, pojawiły się w pracach rejestrujących grupę osób na plaży już w latach 60. XX w. Później, w latach 70. ,coraz częściej, aż wreszcie niemal zupełnie motyw cienia zdominował fotografię Leśniaka. Tradycje mandali, jej sens symbolu jedności i całkowitości psychiki, przykłady wizualizacji potwierdzane w snach i praktykach twórczości wielu ludów (kultur) pozwoliły uznać ją za symbol ładu, harmonii psychicznej , jedności - to jest jako trafny symbol ludzkiej Jaźni. Historia indywidualnej aktywności Janusza Leśniaka, jego zdeterminowanie stałą koniecznością rejestracji tego pozoru ludzkiej osobowości (śladu cienia), ale także ciągłego poszukiwania nowych sensów odnoszących się do tych prac, sytuuje tę twórczość wśród znaczących postaw współczesnej sceny artystycznej. Poprzez swoistą apoteozę cienia, artysta w istocie dociera do własnej Jaźni, a jednocześnie dociera do Jaźni nas wszystkich, zdolnych do współodczuwania, do namysłu nad sensem fotograficznego obrazowania. Leśniaki - mandale są syntezą dotychczasowej twórczości artysty, która ujawnia podstawową zasadę całej fotografii. (fragment: „Apoteoza jaźni” - Andrzej Saj)


Powrót