Janusz Karbowniczek - Malarstwo

02 lutego - 28 lutego 2007
wernisaz: 2 lutego 2007, godz. 18.00

U podłoża malarskiej i rysunkowej działalności Janusza Karbowniczka leży wyjątkowo poważne jej traktowanie; jest to bezinteresowny, skupiony, z roku na rok trwający wysiłek, który staje się zapisem czasu, odciskaniem śladu po swoim zaistnieniu. Postawa taka jest niezwykle cenna, będąc przeciwieństwem szerzącej się pogoni za szybkim i tanim sukcesem. Docenianie jego skupionej, skierowanej do wewnątrz twórczości, a także wpływanie tej twórczości na innych - świadczy o potrzebie istnienia obok odmiennych zjawisk, również malarstwa tak samoograniczającego się w środkach wypowiedzi.

Janusz Karbowniczek (ur. w 1950 r.) studiował na Wydziale Grafiki w Katowicach Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Dyplom uzyskał w 1975 r. Od 1977 r. jest pedagogiem tej uczelni. Obecnie jest profeso­rem Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach. Uprawia rysunek, malarstwo, projektowanie graficzne.


 
Powrót do wydarzeń
 


 Janusz Karbowiniczek
Portret (2001)
 

  
Galeria Sztuki Współczesnej ESTA
ul. Raciborska 8, 44-101 Gliwice
tel. (32) 335 41 06
fax. (32) 231 31 68 
tel. kom. 698 614 050, 501 584 136
email: [email protected]


Janusz Karbowniczek
Malarstwo


2 - 28 lutego 2007
wernisaż: 2 lutego 2007, godz. 18.00
  

Janusz Karbowniczek
Urodzony w 1950 r. w Przemyślu. Studia na Wydziale Grafiki w Katowicach Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Dyplom w 1975 roku. Od 1977 roku jest pedagogiem tej uczelni. Obecnie jest profeso­rem Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach. Uprawia rysunek, malarstwo, projektowanie graficzne.


....U podłoża malarskiej i rysunkowej działalności Janusza Karbowniczka leży wyjątkowo poważne jej traktowanie; jest to bezinteresowny, skupiony, z roku na rok trwający wysiłek, który staje się zapisem czasu, odciskaniem śladu po swoim zaistnieniu.

Myślę, że postawa taka jest niezwykle cenna w procesie nauczania, będąc przeciwieństwem szerzącej się pogoni za szybkim i tanim sukcesem. Docenianie jego skupionej, skierowanej do wewnątrz twórczości, a także wpływanie tej twórczości na innych - świadczy o potrzebie istnienia obok odmiennych zjawisk, również malarstwa tak samoograniczającego się w środkach wypowiedzi.

Warstwa znaczeniowa jego prac zawarta jest w opanowanych malarskich rozstrzygnięciach, tonacje obrazów stawiane są w sposób pewny, relacje przestrzenne - choć umowne i wynikające z odniesień treściowych - mają swoją wewnętrzną logikę, są częścią zwartej, nienaruszalnej całości.

Wszystkie te cechy w sposób jeszcze bardziej spotęgowany istnieją w jego rysunkach, gdzie relacje między bielą papieru a kreowanym światem są bardziej swobodne, więcej w nich wewnętrznych poruszeń i rozświetleń, a pewność decyzji mówi o nagromadzeniu warsztatowych doświadczeń.



Janusz Karbowniczek
Bliskie spotkania z człowiekiem - dyptyk B (2005)
 

(...) Kontaktując się na malarskich plenerach z artystami z południa Kraju dostrzegam u niektórych ślady wpływów Karbowniczka - świadczy to o jego silnej osobowości - jakkolwiek to co najistotniejsze w jego malarstwie jest niepowtarzalne, bo wynika z postawy wyjątkowo skupionej, przepojonej silnym egzystencjalnym niepokojem, determinacją w samookreśleniu swojego miejsca w sztuce.
Kiejstut Bereźnicki


Postaci zastygłe, znieruchomiałe, zapatrzone ni to w dal, ni to w głąb siebie - jakby czegoś oczekujące, zdają się najbardziej plastyczną ikoną tej tęsknoty; może nawet figury to raczej, czasem-cienie z pla­tońskiej jaskini, czasem ludzkie pałuby bardziej aniżeli postaci, czy tym bardziej - osoby. W mowie ich pałubicznego „ciała” jako najbar­dziej znacząca jawi się gestyka rąk, wyciągnięte w pustkę ramię, otwar­ta dłoń, ręka daremnie szukająca oparcia. A obok - rzeczy: stół z jedną krawędzią na pierwszym planie, podczas gdy druga niknie w nieskoń­czonym, czajniczek do herbaty, butelka, okruchy chleba, okruchy życia - jakby docieranie do prawdy istnienia, do esencji bytu stało się moż­liwym jedynie poprzez fragmenty, ułomki, szczątki rozkruszonych ca­łości. Owo tak charakterystyczne dla Karbowniczkowej sztuki wyizolo­wanie ludzkich figur i rzeczy z pejzażowego kontekstu, brak czytelnych - jak w realistycznym malarstwie-sugestii fizykalnych zależności mię­dzy nimi, wyrazistych przestrzennych relacji, zdaje się jeszcze bardziej uwidacz­niać dramatyczną samotność człowieka. Podobni do wrzecionowatych przed­miotów ludzie - anonimy, jakby wmontowani w surową strukturę ściany, sąsia­dują tu z sobą, ale się nie spotykają; brakuje im jakiejś duchowej jedności i całością stworzenia, z tym rodzajem sakralnej Pełni, która jest warunkiem autentycznego, naprawdę angażującego ich spotkania. A jednak, powtórzmy, nie sposób oprzeć się wrażeniu, iż jednak milcząco wołają o nią.
Kazimierz Nowosielski (Gdańsk, 2002)



Janusz Karbowniczek
Pierwszy posiłek (2005)

WYSTAWY INDYWIDUALNE
1975 - Biuro Wystaw Artystycznych, Konin
1976 - Ratusz Staromiejski, Gdańsk Galeria „Na Piętrze", Łódź
1978 - Galeria ASP w Katowicach, Katowice
1979 - GaleriaZPAP „Marchołt", Katowice
1980 - Biuro Wystaw Artystycznych, Przemyśl 1981 -Biuro Wystaw Artystycznych, Racibórz Biuro Wystaw Artystycznych, Tychy 1985-Galeria Sztuki „Plus", Chorzów
1988 - Galeria „Fra Angelico", Katowice Galeria „Świętego Jacka", Gdańsk Galerie de l' Art, Valencienne (Francja)
1989 - Biuro Wystaw Artystycznych, Bytom
1990 - Galeria „Plastyka", Kraków Galeria „Im Hof", Essen (Niemcy) Galeria BWA, Bielsko-Biała
1991 - Biuro Wystaw Artystycznych, Katowice
1992 - Galeria „Im Hof", Essen (Niemcy) Muzeum Narodowe, Gdańsk Oliwa
1993 - „Galeria 78", Gdynia Cultureel Centrum, Genk (Belgia) 1993-Galeria „Extravagance", Sosnowiec
1995 - Galeria Sztuki Współczesnej, Przemyśl
1996 - Galeria ZPAP „Art-Nova", Katowice Galeria G C K „Centrum", Katowice Galeria „Obok", Tychy Galeria Polskiego Radia, Katowice
1997 - Galeria „ro (ą)mb", Andrychów Galeria „Bonar", Łomża
1997 - Galeria Sztuki „Pro-Arte", Oświęcim
1998 - Galeria ZPAP „Kierat", Szczecin Biuro Wystaw Artystycznych, Gorzów Galeria ASP „Nowa Oficyna", Gdańsk
1999 - Galeria „Po schodach", Siemianowice Galeria Instytutu Mikołowskiego, Mikołów Galeria im. T. Kulisiewicza, Warszawa
2000 - Galeria „Artwood", Bielsko-Biała, Galeria MDK, Mikołów
2001 - Galeria B. Chromego, Kraków, Galeria Teatru Witkacego, Zakopane
2002 - Galeria „Pro Arte", Oświęcim
2003 - Galeria Sztuki Współczesnej, Przemyśl, BWA Kalisz, -BWA Sieradz, Miejska Galeria Sztuki, Częstochowa, - Galeria :Obecna", Jaworzno, - Galeria MM, Chorzów, Galeria Ratusz, Bielsko-Biała
-BWA Kielce, Galeria Zamek, Żywiec
2004 - BWA Tarnów, Galeria Ratusz Staromiejski, Gdańsk
2005 - Galeria :Refektarz", Kartuzy, Mała Galeria, Nowy Sącz, Galeria FRAKTAL, Bielsko-Biała
2006 - BWA Gorzów



Janusz Karbowniczek
Wizyta (2005)

NAGRODY
1976 - „Sport w sztuce", Katowice - medal
1979 - „Bielska Jesień", Bielsko-Biała - medal Salon Zimowy, Radom - wyróżnienie
1980 - Wystawa Okręgu ZPAP, Katowice - nagro­da regulaminowa ZPAP „Bielska Jesień", Bielsko-Biała - wyróżnienie
1985 - Wystawa Malarstwa, Rysunku i Grafiki „Na­dzieja jest w Nas", Poznań - II nagroda
1987 - Salon Zimowy, Radom -1 nagroda
1988 - Nagroda Artystyczna „Plastyki" za 1987 r., Warszawa
1989 - Nagroda za najlepszą wystawę w Galerii „Fra Angelico" w 1988 r., Katowice „Bielska Jesień" - srebrny medal
1990 - Międzynarodowe Triennale Portretu, Radom -wyróżnienie
1992 - „Praca Roku '91", Katowice- III nagroda 1994-„Praca Roku '93", Katowice - Grand Prix
1999 - „Prace na papierze", Warszawa - wyróż­nienie, Wystawa środowiska bielskiego, Bielsko-Biała - wyróżnienie
2000 - „Praca Roku '99", Katowice - nagroda 
2001 - 4 Biennale Małych Form Malarskich, Toruń- wyróżnienie 
2002 - „Praca Roku '01", Katowice - nagroda
2004 - Triennale Martwej Natury, Sieradz - wyróżnienie
2005 - "Praca Roku '04", Katowice - nagroda 
2006 – Triennale Autoportretu, Radom- nagroda Muzeum w Radomiu


 

  
Serdecznie zapraszamy!
Artinfo.pl jest patronem medialnym wystawy.


 
Powrót do wydarzeń




Powrót