Jan Stanisławski - Mistrz młodopolskiego pejzażu

Wystawa obejmować będzie około 30 prac: 18 wypożyczonych z Muzeum Narodowego w Krakowie i pozostałe z handlowych galerii sztuki oraz od łódzkich kolekcjonerów prywatnych - miniaturowe pejzaży miejskie i wiejskie, impresyjne studia roślin i wody, nastrojowe nokturny z różnych okresów krótkiej acz intensywnej twórczości Jana Stanisławskiego: od początku lat 80. XIX wieku po 1906 rok. Punktem wyjścia prezentacji będzie przypadająca w 2017 roku 110. rocznica śmierci artysty, który zmarł 6 stycznia 1907 roku. Obrazy malowane są farbami olejnymi na płótnie, tekturze, desce lub kartonie, najczęściej impastami, wszystkie są oprawione i w dobrym stanie konserwatorskim, ich wymiary wahają się od 12x21 cm do 54,5x100,5 cm. Dopełnieniem malarstwa będą przykłady grafiki - kilka litografii barwnych i czarno-białych - powielające motywy z obrazów w syntetycznym ujęciu. Prace pogrupowane zostaną wątkami tematycznymi podzielonymi na: widoki polskiej wsi, krajobrazy Ukrainy, motywy krakowskie, pejzaże z zagranicznych podróży (Włochy, Francja), studia roślin - prezentujące spectrum zainteresowań artysty oraz poszukiwania warsztatowe.
Jan Stanisławski (1860-1907) to jeden z najwybitniejszych polskich malarzy-pejzażystów, czołowy przedstawiciel młodopolskiego modernizmu, Mistrz miniatury, w której wypracował własny, rozpoznawalny po dziś dzień styl. To zarazem jeden z kluczowych pedagogów zreformowanej przez Juliana Fałata krakowskiej Szkoły Sztuk Pięknych w Krakowie, w której prowadził katedrę pejzażu, zwaną też „szkołą Stanisławskiego”, kształcąc w niej kolejne pokolenie polskich pejzażystów, często kontynuatorów jego twórczości jak łodzianin Henryk Szczygliński, ulubiony student.
Łódzkim wątkiem wystawy będą zbiory prywatne oraz kontekst Galerii Mistrzów Polskich, w której prezentowane są cztery prace Jana Stanisławskiego dokumentujące kolejne etapy jego artystycznych poszukiwań: wczesny szkic akwarelowy Sterty siana z 1880-1881 roku z okresu studiów akademickich w Klasie Rysunkowej Wojciecha Gersona w Warszawie; impresyjną wedutę Pont-Neuf w Paryżu z lat 1885-1895 czyli okresu artystycznych podróży artysty po Europie w poszukiwaniu własnego stylu oraz dwa przykłady dojrzałej twórczości malarskiej, reprezentujących młodopolski modernizm pejzaży z ulubionym motywem wodny: Pejzaż (Dniepr) i Brzegi Dniepru - pejzaż III. Ukraina z lat 1903-1905.
Wystawie towarzyszyć będzie folder z tekstem problemowym dotyczącym prezentowanych prac, spis prac z wystawy oraz kilka ich reprodukcji.

Kurator - Monika Nowakowska