Jan Michalak - Dionizyjska reinterpretacja stytanizowanej rzeczywistości

Michalak na co dzień poświęca się inkarnacji malarskiej idei barokowego destruktu. W przewidywaniu nadchodzącej nowej epoki estetycznej aktywnie atakuje rudymenty idealizmu abstrakcyjnego oraz zwalcza post-kantowski imperatyw racjonalnego podporządkowania. Podważa post-klasyczne dogmaty ikonoklazmu, zamykające świadomość ludzką w okowach geometrycznego podziału przestrzeni. Z lubością obnaża fałsz neomodernizmu, który z właściwym sobie monizmem obrazowania sprowadza wizję do bezrefleksyjnego, materialistycznego tu i teraz. Inspiracji dla swej twórczości szuka w sztuce baroku.

Jan Michalak (ur. 1979 r.) dyplom z wyróżnieniem otrzymał w warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych za cykl obrazów "Allahu, Piachu Pustyni", oraz pracę magisterską p.t. "Modliszka z dalekiej Puławskiej, czyli w Lotosie zegar stoi za dziesięć dwunasta, poemat pikarejski z epoki schyłkowego porno…", napisaną pod korektą dr Piotra Szuberta. Na obronę dyplomu przypłynął drewnianą łodzią z Kazimierza Dolnego.


Powrót