Jan Bułhak - Fotografie ze zbiorów polskich i zagranicznych

15 grudnia - 04 lutego 2006
Jan Bułhak (1876-1950) – fotografik, teoretyk sztuki, pedagog, organizator życia fotograficznego w Polsce należy do grona najwybitniejszych artystów XX wieku. Jego droga twórcza wiodła od rodzinnego dworu w Peresiece pod Mińskiem Litewskim, gdzie w 1905 zajął się fotografowaniem, przez Wilno, w którym mieszkał i pracował od 1912 do 1944, po Warszawę, dokąd przybył w lipcu 1945. Fotografował na terenie całej Polski tworząc przed wybuchem II wojny światowej wielotysięczną serię Polska w obrazach fotograficznych Jana Bułhaka, a po zakończeniu wojny realizował nowy „zbiór krajoznawczy” Polska w fotogramach Jana Bułhaka i Syna. Ten najwybitniejszy polski piktorialista zadebiutował w 1908, już w 1910 jego fotografie publikowało berlińskie pismo „Photographische Mitteilungen”, a w 1911 został nagrodzony na międzynarodowych konkursach fotograficznych w Brukseli i Antwerpii. Najwcześniejsze obrazy fotograficzne Bułhaka to nastrojowe krajobrazy z okolic Mińska i Nowogródka, romantyczne studia postaci kobiet w pejzażu, widoki dworów rodziny i przyjaciół, a wśród nich Bohdanowa należącego do Ferdynanda Ruszczyca (1870-1936).

   


Powrót