Jackass
wernisaż: 29 czerwca 2007, godz. 19.00
Udział biorą: Oskar Dawicki, Igor Krenz, Paweł Książek, Janek Simon, Jackass Polska.
Jackass są fenomenem kreatywności naiwnej, outsiderskiej, amatorskiej, folkowej, który można określić mianem „performance naiwnego”. Ich głupawe i żenujące akcje nie mają charakteru czy intencji artystycznej, motywowane są jednak entuzjazmem, potrzebą ekspresji, manifestowania energii twórczej i kreatywności. Są to wartości, w które warto inwestować niezależnie od kontekstu. W fenomenie Jackass dogorywa cała tradycja awangardowego happening’u, performance’u, sztuki akcji, interwencji, ale również „sztuka żenująca”, „abject art” etc., jest ona nieświadomie przywoływana i dewaluowana (coraz trudniej w dobie Jackass wykonać jakąś dezautomatyzującą czy też wybijającą z przyzwyczajeń percepcyjnych akcję artystyczną w przestrzeni publicznej czy też symbolicznej). Jackass jest więc również pewnym problemem dla sztuki. Projekt Jackass doprowadza do współpracy pomiędzy performerami naiwnymi a uznanymi polskimi artystami współczesnymi trudniącymi się performersko-interwencyjnymi strategiami artystycznymi. Oskar Dawicki zaproponował Jackass wykonanie performance polegającego na leżeniu w bezruchu i słuchaniu przez godzinę egzystencjalnej poezji Emila Ciorana czytanej przez Dyrektora Centrum Sztuki Współczesnej. Igor Krenz zaproponował Jackass wykonanie performance polegającego na oglądaniu jego 8-godzinnego filmu Palace o Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie, będącego specyficznym remakem słynnego dzieła Andy Warhola Empire.
Powrót
Udział biorą: Oskar Dawicki, Igor Krenz, Paweł Książek, Janek Simon, Jackass Polska.
Jackass są fenomenem kreatywności naiwnej, outsiderskiej, amatorskiej, folkowej, który można określić mianem „performance naiwnego”. Ich głupawe i żenujące akcje nie mają charakteru czy intencji artystycznej, motywowane są jednak entuzjazmem, potrzebą ekspresji, manifestowania energii twórczej i kreatywności. Są to wartości, w które warto inwestować niezależnie od kontekstu. W fenomenie Jackass dogorywa cała tradycja awangardowego happening’u, performance’u, sztuki akcji, interwencji, ale również „sztuka żenująca”, „abject art” etc., jest ona nieświadomie przywoływana i dewaluowana (coraz trudniej w dobie Jackass wykonać jakąś dezautomatyzującą czy też wybijającą z przyzwyczajeń percepcyjnych akcję artystyczną w przestrzeni publicznej czy też symbolicznej). Jackass jest więc również pewnym problemem dla sztuki. Projekt Jackass doprowadza do współpracy pomiędzy performerami naiwnymi a uznanymi polskimi artystami współczesnymi trudniącymi się performersko-interwencyjnymi strategiami artystycznymi. Oskar Dawicki zaproponował Jackass wykonanie performance polegającego na leżeniu w bezruchu i słuchaniu przez godzinę egzystencjalnej poezji Emila Ciorana czytanej przez Dyrektora Centrum Sztuki Współczesnej. Igor Krenz zaproponował Jackass wykonanie performance polegającego na oglądaniu jego 8-godzinnego filmu Palace o Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie, będącego specyficznym remakem słynnego dzieła Andy Warhola Empire.
Powrót
