Jacek Dyrzyński - Malarstwo

Jacek Dyrzyński to znakomity malarz wiązany z nieortodoksyjnym nurtem geometrycznym polskiego malarstwa współczesnego. Reprezentant zaskakująco interesującego pokolenia malarzy debiutujących w latach 70. XX wieku, które wniosło znaczący, często jeszcze nierozpoznany wkład twórczy do historii malarstwa polskiego. Wieloletni pedagog i dziekan Wydziału Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, prorektor ASP w Warszawie w latach 1999–2005. Profesor zwyczajny. Jacek Dyrzyński zaproponował własną malarską interpretację procesu transformacji światła, barwy, przestrzeni i materii: faktury i reliefu - w obraz malarski. Stworzył indywidualną syntezę elementarnych cząstek malarstwa pozbawionych jakichkolwiek relacji semantycznych. Postawił na tworzenie układów elementów wyłącznie plastycznych, których odbiór odbywa się na fali rezonansu sensualnego z wyłączeniem odniesień treściowych. Na skutek tej radykalnej decyzji artystycznej powstało malarstwo, w którym odsłania niezwykłe bogactwo zależności plastycznych, jakie zachodzą pomiędzy barwami, światłem, formami i przestrzenią. Skupia w nim wysublimowaną uwagę, o niezwykłej sile koncentracji, wyłącznie na plastycznym aspekcie działania obrazu malarskiego. Jego znakiem rozpoznawczym, charakterystycznym malarskim sygnałem, stał się moduł kwadratu. Przyjął go i konsekwentnie stosuje jako niezmieniającą się idealną formę, w którą wpisuje uniwersalne bogactwo języka malarstwa, podporządkowanego wyłącznie czystej grze malarskiej. Zaskakującym aspektem malarstwa Jacka Dyrzyńskiego jest transgresja jego reliefowych form obrazowania w pobliże obiektu. Zachowując całkowicie malarski warsztat i system obrazowania, wyzbył się iluzyjnej przestrzeni na rzecz przestrzeni konkretnej i uczynił krok w stronę formy znajdującej się na pograniczu obrazu i obiektu.

Kurator - Artur Winiarski