J. Sumiga i H. Trojan - Spotkanie
Wernisaż: 22 października, godz. 19.30 (I piętro, lok.186 )
Galerie sztuki Artforum i Steel Forest zapraszają na wernisaż malarstwa Jana Sumigi i Henryka Trojana.
Podczas spotkania zaprezentowane zostaną najnowsze prace artystów.
Jan Sumiga - Urodzony 22 lutego 1944 roku w Warszawie. W latach 1968 - 1974 studia w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie na wydziale Projektów Graficznych w pracowni prof. Juliana Pałki. Dyplom otrzymał w 1974 roku za serię obrazów fantastyczno naukowych.
Henryk Trojan urodził się w Piotrkowie Trybunalskim. Skończył Łódzką Akademię Sztuk Pięknych. Od lat Henryk tworzy swój figuratywny cykl obrazów ujmujący kolorem, harmonią kompozycji i poetycką narracją o pospolitości i codzienności. Twórczość Henryka przedstawia ciała gotycko wydłużone o małych owalnych głowach bez próby jakiejkolwiek charakterystyki psychologicznej. Jest to melancholijna opowieść o człowieku, jego tęsknotach i codziennych gestach. W przedstawionych scenkach czuję się nastrój i niepowtarzalny klimat czy to oczekiwania, niedomówienia czy też niepokoju. Podkreśla to pieczołowicie konstruowana forma, bez ekspresyjnego dramatyzmu plus wyszukany kolor, lecz to nie krzyk barw tylko mocniej uniesiony głos. Wszystko to dopełniają delikatne płaszczyzny sugerujące perspektywę wnętrza, ożywione spontanicznymi dotknięciami pędzla.
Powrót
Galerie sztuki Artforum i Steel Forest zapraszają na wernisaż malarstwa Jana Sumigi i Henryka Trojana.
Podczas spotkania zaprezentowane zostaną najnowsze prace artystów.
Jan Sumiga - Urodzony 22 lutego 1944 roku w Warszawie. W latach 1968 - 1974 studia w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie na wydziale Projektów Graficznych w pracowni prof. Juliana Pałki. Dyplom otrzymał w 1974 roku za serię obrazów fantastyczno naukowych.
Henryk Trojan urodził się w Piotrkowie Trybunalskim. Skończył Łódzką Akademię Sztuk Pięknych. Od lat Henryk tworzy swój figuratywny cykl obrazów ujmujący kolorem, harmonią kompozycji i poetycką narracją o pospolitości i codzienności. Twórczość Henryka przedstawia ciała gotycko wydłużone o małych owalnych głowach bez próby jakiejkolwiek charakterystyki psychologicznej. Jest to melancholijna opowieść o człowieku, jego tęsknotach i codziennych gestach. W przedstawionych scenkach czuję się nastrój i niepowtarzalny klimat czy to oczekiwania, niedomówienia czy też niepokoju. Podkreśla to pieczołowicie konstruowana forma, bez ekspresyjnego dramatyzmu plus wyszukany kolor, lecz to nie krzyk barw tylko mocniej uniesiony głos. Wszystko to dopełniają delikatne płaszczyzny sugerujące perspektywę wnętrza, ożywione spontanicznymi dotknięciami pędzla.
Powrót
