Jürgen Matschie - Fotografie z Łużyc
wernisaż: 25 lutego, godz. 17.00
Na wystawie oglądać będzie można fotografię dokumentującą krajobraz, ludzi, postindustrialną i częściowo sakralną architekturę regionu Łużyc. Łużyce to rodzinne tereny artysty, w których kultura niemiecka miesza się z folklorem serbołużyckim.
Na czarno-białych fotografiach uwieczniony został człowiek i bliski mu świat, droga którą przemierza, ławka na której siedzi. Bohaterowie J. Matschie są w różnym wieku, mają różne wykształcenia i profesje. I ta różnorodność dla artysty jest istotna. Autor nie zmierza do żadnej syntezy, ważna jest odmienność i różnorodność sama w sobie. To całopostaciowe portrety o charakterze zdjęć pamiątkowych, w których podkreślona zostaje rola codziennego, zwyczajnego życia i jednocześnie emocjonalne związanie ze swoim otoczeniem. Także indywidualność samego fotografowanego - łączy ich jedno - serbołużckie pochodzenie
Czasem to sam krajobraz jest przedmiotem fotografii, miejsca, w których widać technologiczne panowanie człowieka, hałdy piasku, stalowe konstrukcje. Dokumentuje również architekturę Łużyc, stare często zrujnowane kościółki. Czasem zdaje się jakby autor chciał wysłać "...w kosmos nieznanej przyszłości, obraz naszego świata - świata naszej, krótkiej w nim obecności", a robi to z dużą precyzją wykonania i dbaniem o techniczną stronę każdej prezentowanej fotografii.
Powrót
Na wystawie oglądać będzie można fotografię dokumentującą krajobraz, ludzi, postindustrialną i częściowo sakralną architekturę regionu Łużyc. Łużyce to rodzinne tereny artysty, w których kultura niemiecka miesza się z folklorem serbołużyckim.
Na czarno-białych fotografiach uwieczniony został człowiek i bliski mu świat, droga którą przemierza, ławka na której siedzi. Bohaterowie J. Matschie są w różnym wieku, mają różne wykształcenia i profesje. I ta różnorodność dla artysty jest istotna. Autor nie zmierza do żadnej syntezy, ważna jest odmienność i różnorodność sama w sobie. To całopostaciowe portrety o charakterze zdjęć pamiątkowych, w których podkreślona zostaje rola codziennego, zwyczajnego życia i jednocześnie emocjonalne związanie ze swoim otoczeniem. Także indywidualność samego fotografowanego - łączy ich jedno - serbołużckie pochodzenie
Czasem to sam krajobraz jest przedmiotem fotografii, miejsca, w których widać technologiczne panowanie człowieka, hałdy piasku, stalowe konstrukcje. Dokumentuje również architekturę Łużyc, stare często zrujnowane kościółki. Czasem zdaje się jakby autor chciał wysłać "...w kosmos nieznanej przyszłości, obraz naszego świata - świata naszej, krótkiej w nim obecności", a robi to z dużą precyzją wykonania i dbaniem o techniczną stronę każdej prezentowanej fotografii.
Powrót
