Iwona Zając i młodzież z klubu Winda -Interpretacje

12 marca - 06 kwietnia 2003
Interpretacje
Od paru lat młodzież uczęszczająca na zajęcia z rysunku i malarstwa do IKA „Winda” regularnie odwiedzała sopocką galerię. Na miejscu, po obejrzeniu ekspozycji, każdy wybierał obiekt, rysunek, obraz, który zwrócił jego uwagę. Tworzył własną interpretację tego co widzi, czasem kopie (...) Czasami wystawy ulatują nam z pamięci zaraz po opuszczeniu budynku, w którym znajduje się ekspozycja, ale kiedy widz, odbiorca siądzie przed obrazem, poświęci mu godzinę, czasem więcej, zaczyna podążać śladem twórcy. Obraz utrwala się.
Dzięki powstałym pracom narodził się pomysł na zorganizowanie dużej wystawy „jak młodzi ludzie interpretują to co było prezentowane w Galerii”. PGS ofiarował IKA „Winda” katalogi, plakaty, zaproszenia, a także udostępnił darmowe bilety na wszystkie ekspozycje.
Pracuję razem z nimi (wzięłam to z własnych doświadczeń, kiedy to asystent od rysunku anatomicznego zniesmaczony naszym znudzeniem zaczął rysować przy nas, z pasją pokazując ile ciekawych rzeczy dzieje się w ciele człowieka, bardzo mi wtedy zaimponował). Z ogromną satysfakcją patrzę jak przełamują swoje opory, zmęczenie, Jak odkrywają nowe techniki i możliwości ołówka. Opowiadają o tym co robią, co czują, o tym co zobaczyli w wybranym przez siebie dziele.
Od 1999 roku prowadzę zajęcia plastyczne dla dzieci i młodzieży w Integracyjnym Klubie Artystycznym „Winda”. Realizuję swój program autorski. Podczas kilku lat zorganizowałam szereg wystaw, wysyłałam prace dzieci na konkursy, gdzie często były one nagradzane. Nawiązałam współpracę z Państwową Galerią Sztuki w Sopocie oraz Akademią Sztuk Pięknych w Gdańsku, dzięki czemu młodzież ma możliwość częstych kontaktów ze sztuką współczesną, a także zapoznaje się z różnego rodzaju technikami artystycznymi (grafika artystyczna, rysunek, malarstwo, rzeźba, fotografia).
Oprócz prowadzenia zajęć w IKA „Winda” do zeszłego roku pracowałam jako koordynator świetlicy środowiskowej w ramach Wrzeszczańskich Komitetów Obywatelskich. Dzięki tym zajęciom zwróciłam uwagę na terapeutyczny wymiar nauczania plastyki; obserwowałam jak zajęcia plastyczne wpływają na osobowość dziecka, wyciszają agresję, rozwijają twórczo, powiększają poczucie bezpieczeństwa. Dzieci rozbudzają swoją wrażliwość oraz zainteresowanie światem i sztuką. Dzięki nabytemu doświadczeniu od 2001 roku nawiązałam współpracę ze Szkoła Podstawową Im. Św. Jana De La Salle, gdzie prowadzę kółko plastyczne (...)
Od października 2002 roku rozpoczęłam współpracę z Sopockim Przedszkolem Niepublicznym gdzie prowadzę zajęcia plastyczne dla dzieci od lat 4 do lat 6
Po zakończeniu pracy nad wystawą w Sopocie chce wraz ze swoją młodzieżą rozpocząć prace plenerową na terenie Stoczni Gdańskiej zakończone wystawą w Galerii Mm (kwiecień, maj).

W 1999 roku ukończyłam gdańską Akademię Sztuk Pięknych w pracowni malarskiej Mieczysława Olszewskiego i graficznej Cezarego Paszkowskiego. Moja twórczość jest prosta i naiwna. W przyrodzie, w otaczających mnie ludziach i przedmiotach szukam tematów swoich prac. Zajmuje mnie studium postaci, proporcje, realizm otaczającego mnie świata. Chcę przedstawić nieobecność. Pejzaż czy wnętrze mieszkalne ożywić brakiem człowieka, albo jego postacią ukazać samotność. Ludzie potrzebują żyć razem - ze sobą i z przyrodą. Ja tylko wydobywam z tego detale - emocje, małe rzeczy, kolory, kształty.
Inspiracji do swoich obrazów szukam we wszystkich epokach, ale obecnie ze szczególnym upodobaniem w średniowieczu. Prosta linia, intensywny kolor przemawiają do mnie, zaadaptowuję je do własnej sztuki. Nie uciekam od nowoczesnych narzędzi. Do swoich prac wykorzystuję wideo, grafikę komputerową, ale stare techniki pomagają mi rozwinąć własny styl malowania farbami olejnymi. Oprócz malarstwa olejnego uprawiam też grafikę warsztatową. Czerń, biel i szarość. Świadomie unikam w tej technice koloru. Akwaforta, akwatinta, odprysk otwierają świat rysunku, gry światłem i cieniem.
Od trzech lat biorę udział w Festiwalu Malarstwa Ściennego. Festiwal ten miał istotny wpływ na to co robię. Zaraził mnie tematyką społeczną. Co roczne wielkie malowanie odbywa się w miejscu, w którym przecinają się arterie miasta. Mijają się tramwaje zapełnione ludźmi spieszącymi do swoich spraw, zadań. Obok przechodzą robotnicy. Idą do stoczni. Jest szaro i industrialnie. Na wielkich filarach artyści zawieszeni na rusztowaniach zmieniają wizerunek miasta. Górą nad ich głowami jadą samochody. Ludzie zatrzymują się, zagadują, proszą o namalowanie kwiatów.
Iwona Zając


   


Powrót