Ivo Nikić - Łapacz kurzu (environment)
Łapaczem kurzu nazywany jest potocznie przedmiot w zasadzie bezużyteczny, ale który „musi być”, bo nie wypada go wyrzucić; musi być np. w domu lub na wystawie bo trafił tam z jakichś powodów i „lepiej tego nie zmieniać”. Teoretycznie powinien coś komunikować, ale praktycznie tylko zbiera kurz (na sobie). Ale taki obiekt może stać się interesujący, jeśli zostanie jawnie podporządkowany nowej funkcji. Albo gdy taką funkcje zacznie udawać.
Ivo Nikić zaproponował obiekt, który jest absurdalnym uzupełnieniem „dekoracyjnych” poroży, jakie kiedyś były wyposażeniem tradycyjnego salonu. Artysta odwołuje się do kłopotliwej pozostałości otrzymanej np. w spadku, czy prezencie rodzinnym. Takie obiekty stają się obecnie, przez swoją anachroniczność modne, ale Nikić idzie dalej i nadaje mu praktyczno-dizajnerska oprawę, czyli precyzyjny pokrowiec zamykany na zamki błyskawiczne, pracowicie i perfekcyjnie wykonany przez cierpliwego krawca. Taki pokrowiec chroni przed kurzem poroże, ale sam zbiera kurz i wygląda niespodziewanie erotycznie. Zatem znowu zmienia swoją funkcje, albo tylko dwuznacznie to sugeruje.
Jeden z pokrowców łączy kilka egzemplarzy poroży w pajęczą sieć, która staje się autonomicznym niemal obiektem. Jako taki jest punktem wyjścia dla kolejnych działań artysty. Łapacz kurzy wraz z cieniem, który rzuca na ścianę tworzy piktogram o nieodgadnionej treści a mimo to na tyle sugestywny, że pojawia się jako motyw na czarno-białej tapecie włączonej do pokazu. Przestrzeń galerii Okna zyskuje w ten sposób charakter environmentu o strukturze szkatułkowej kryjącej w sobie różne para-autonomiczne obiekty. Poza tymi „warstwami znaczeń’ jest to projekt uwodzący swoimi walorami czysto wizualnymi. Ivo Nikić świetnie opanował tę strategię, już na dyplomie, pokazywanym w Zamku kilka lat temu z tematu brudnych szyb i przedmiotów uczynił obiekty, które wielu widzów chciało zabrać do domu. Nikić działając od lat w kolektywie „szu szu’, zdobył też spore doświadczenie w wydobywaniu nieoczekiwanych kontekstów obiektów gotowych i przetworzonych.
Powrót
