Igor Przybylski - Linie zastępcze

Świat komunikacji charakteryzuje zazwyczaj precyzyjna organizacja. System połączeń oplata siecią regiony, kraje, miasta. Jego przewidywalność pozwala nam na automatyczne korzystanie ze środków komunikacji - po prostu nadjeżdża autobus czy tramwaj, wsiadamy i jedziemy. Tak mocną konstrukcję można jednak nadgryźć wprowadzając w system coś niespodziewanego - linię zastępczą.
Co dzień o tej samej godzinie wychodzimy na przystanek. Co dzień podjeżdża nasz autobus, dajmy na to - linii 122. Nagle pewnego dnia, o zwykłej porze, pojawia się na naszym przystanku autobus linii zastępczej Z-2. Nie wsiadamy - czekamy na nasz ulubiony pojazd linii 122; ten jednak nie nadjeżdża. Może jakieś opóźnienie? Zepsuł się? Po 40 minutach patrzymy w rozkład i nagle schemat upada - okazuje się, że z powodu remontu wiaduktu nad Dworcem Gdanskim linia Z-2 od dziś zastępuje linię 122 ...Taka sytuacja trwa - powiedzmy - kilka miesięcy i nagle, gdy już oswoimy się z linią Z-2, 122 powraca na nasz przystanek - można by rzec - wszystko wraca do normy.
Za jakiś bliżej nieokreślony czas linia zastępcza o tej samej nazwie Z-2 odradza się w zupełnie innym punkcie miasta i jeździ zupełnie gdzie indziej...
Efemeryczny charakter linii zastępczych prowokuje do tego, by podkreślić ich istnienie. Potrzeba jest tym silniejsza, że nawet na największym internetowym portalu o komunikacji w Warszawie tylko niektóre linie zastępcze są rzetelnie sklasyfikowane i opisane.
Wystawa "Linie zastępcze" jest subiektywną analizą tego zjawiska i choć czysta dokumentacja jest tu istotna to ważniejsza jest próba utrwalenia myśli o komunikacyjnej niespodziance.
p.s. 1: Dawniej linie zastępcze były oznaczane od 201 wzwyż, obecnie pojawia się oznaczenie od Z-1 lub Z1 wzwyż.
p.s. 2: Przykład linii 122 i Z-2 jest jak najbardziej prawdziwy i aktualny - linia Z-2 kursuje obecnie jako południowa część linii 122


Powrót