Henryk Ożóg - Nic się nie zmienia

Źródłem prawdziwej fascynacji jest dla Ożoga warsztat grafika. Artysta nie ma sobie równych w użyciu wyrafinowanej kreski dzielącej czerń i biel (sucha igła), intensywności barwnej plamy akwatinty, aksamitności miękkiego werniksu. Grafiki Ożoga są jak rozległy szkicownik, w którym artysta testuje granice metalowych technik graficznych. Interesuje go bardziej dekonstrukcja i szkicowość. Ożóg rysuje wizję postindustrialnego śmietnika, która mogłaby napawać pesymizmem, gdyby nie walory estetycznie jakie towarzyszą temu rozpadowi i pasja z jaką kreuje ją artysta.