Tytuł jest metaforą dwu różnych, choć mocno splecionych ze sobą, form odczuwania współczesnego świata. Melancholia zawiera w sobie smutek, poczucie alienacji i bezsilności, a maskarada oznacza ucieczkę w karnawał, zakładanie masek poprzez które człowiek komunikuje się ze światem.
W 1981 roku ukończył krakowską Akademię Sztuk Pięknych. Miał ponad 50 wystaw indywidualnych, w liczących się galeriach sztuki w Polsce i za granicą (USA, Szwecja, Francja, Niemcy). Przez szereg lat wystawiał w Stanach Zjednoczonych. W latach 1996-2002 był rezydentem The Society for Arts w Chicago, gdzie odbyły się m.in. wystawy: Letters to the Mastres (1996), Exodus or Carnival? (1997) i Aqueducts of Dream (1998). W latach 2008-2009 wystawiał w Nowym Jorku, także w polskich placówkach dyplomatycznych: w Konsulacie Generalnym Rzeczpospolitej Polskiej (2008) oraz w Fundacji Kościuszkowskiej (2009). Ostatnie duże wystawy artysty odbyły się w Centrum Kultury Żydowskiej na krakowskim Kazimierzu (2011, 2014), w Pałacu Sztuki w Krakowie (2012, 2015), Centrum Sztuki Współczesnej Solvay (2014), Instytucie Polskim w Lipsku (In Licht und Schatten 2014), w Galerii Abakus w Berlinie (Melancholie und Maskerade, 2015; we współpracy z Ambasadą RP i Instytutem Polskim). Obrazy Steca znajdują się w kolekcjach prywatnych w Polsce oraz w USA (m.in. Chrisa Sztybera), Kanadzie, Austrii, Niemczech, Szwecji i Francji. O twórczości artysty TVP nakręciła film Zadręcza mnie zapach czerni (1991, reż. Cezary Nowicki). Grzegorz Stec jest również poetą, wydał dwa tomiki poetyckie: Nikt tu nie szuka odpowiedzi (1999) oraz Melencolia (2007). Mieszka w Krakowie.
