Grzegorz Banaszkiewicz - Korespondencja
W prostej kompozycji, składającej się z kwadratu i prostokąta o proporcjach odpowiednio 1:1 oraz 1:√2, spotykają się parami obrazy różnych „obiektów”, pochodzących z odległych od siebie miejsc (miast, krajów), które odwiedził autor. 26 par takich istniejących i wyselekcjonowanych obiektów, zarejestrowanych za pomocą fotografii, tworzy w sumie 676 niepowtarzających się kombinacji. Obiekty te zwykłem Banaszkiewicz nazywa „nie-metaforycznymi”, ze względu na ich pospolitość, cywilizacyjną powszechność i niezauważalną wszechobecność. Łączy je to, że są one częścią swego „naturalnego środowiska”, podlegają prawom fizyki oraz działaniu Czasu i zawierają w tle dyskretną ludzką obecność. Ich spotkanie - „korespondencja” - tworzy 676 dyptyków graficznych. „Korespondencja” ta prowokuje, wyzwala i ujawnia różnorodne poza-obrazowe skojarzenia i odniesienia a czasami również zaskakujące relacje estetyczne.
Powrót
Powrót
