Gosia Golińska i Anna Wilczyńska - Patrz Work
Autorki projektu - intensywnie pracują w wyuczonych zawodach: Gosia - projektuje grafikę użytkową, Anna - ubiory.
Prezentowany projekt to próba przedstawienia osobistego świata, który powstał z elementów publicznych i ogólnodostępnych.
Gosia Golińska pokazuje przetworzony świat publikacji, kolorowych magazynów kobiecych, codziennej prasy. Obraz zużytych opieczętowanych kopert (nawet z roku 1984), gazet, zdjęć, ilustracji, napisów, biletów to notatki z przeczytanych artykułów, odbytych lub tylko wymarzonych podróży. Wyklejanki - paczworki z ulubionych ilustracji innych autorów, z twarzy sławnych i ważnych ludzi, reklam - to próba uporządkowania, przyswojenia czy może zapamiętania informacji. Chęć przetrwania w agresywnym, bardzo zmiennym świecie typograficznej lawiny. Wręczana prasa darmowa, ulotki, codzienne informacje w druku, magazyny - żyją swoim życiem, według ustalonych zasad osiągają wyznaczone cele. Gosia Golińska wykonując swój zawód analizuje i zasady, i cele - część z nich akceptuje, część odrzuca, część archiwizuje. Zafascynowana literą i drukowanym słowem „wydaje” swoje publikacje - też prezentowane w ramach projektu. Wybrane fragmenty drukowanej informacji sprzed lat otrzymały szansę przedłużenia swojego istnienia, a może nawet drugiego życia. Uznanie przeczytanej prasy za bezużyteczną jest bolesna dla obu autorek. Podobną szansę dała codziennej prasie Anna Wilczyńska, szyjąc z niej podkładki na stół, pod kubek z kawą, czy talerz. Przeszyte kolorowymi nitkami warstwy cienkiego papieru można odrywać odkrywając kolejne z nową zawartością. Formy odzieżowe stworzyła w wyniku tych samych notatek i remanentów to ten sam proces powstawania, lecz inny surowiec (tkaniny, dzianiny). Prezentowane formy zostały uprzednio pocięte i obgotowane, tak spreparowane mają większą odporność na UBIERANIE. Przygotowane w ''szale twórczym" kształty są wskazane do ubierania, ale również funkcjonują niezależnie od osób i okoliczności.
Powrót
Prezentowany projekt to próba przedstawienia osobistego świata, który powstał z elementów publicznych i ogólnodostępnych.
Gosia Golińska pokazuje przetworzony świat publikacji, kolorowych magazynów kobiecych, codziennej prasy. Obraz zużytych opieczętowanych kopert (nawet z roku 1984), gazet, zdjęć, ilustracji, napisów, biletów to notatki z przeczytanych artykułów, odbytych lub tylko wymarzonych podróży. Wyklejanki - paczworki z ulubionych ilustracji innych autorów, z twarzy sławnych i ważnych ludzi, reklam - to próba uporządkowania, przyswojenia czy może zapamiętania informacji. Chęć przetrwania w agresywnym, bardzo zmiennym świecie typograficznej lawiny. Wręczana prasa darmowa, ulotki, codzienne informacje w druku, magazyny - żyją swoim życiem, według ustalonych zasad osiągają wyznaczone cele. Gosia Golińska wykonując swój zawód analizuje i zasady, i cele - część z nich akceptuje, część odrzuca, część archiwizuje. Zafascynowana literą i drukowanym słowem „wydaje” swoje publikacje - też prezentowane w ramach projektu. Wybrane fragmenty drukowanej informacji sprzed lat otrzymały szansę przedłużenia swojego istnienia, a może nawet drugiego życia. Uznanie przeczytanej prasy za bezużyteczną jest bolesna dla obu autorek. Podobną szansę dała codziennej prasie Anna Wilczyńska, szyjąc z niej podkładki na stół, pod kubek z kawą, czy talerz. Przeszyte kolorowymi nitkami warstwy cienkiego papieru można odrywać odkrywając kolejne z nową zawartością. Formy odzieżowe stworzyła w wyniku tych samych notatek i remanentów to ten sam proces powstawania, lecz inny surowiec (tkaniny, dzianiny). Prezentowane formy zostały uprzednio pocięte i obgotowane, tak spreparowane mają większą odporność na UBIERANIE. Przygotowane w ''szale twórczym" kształty są wskazane do ubierania, ale również funkcjonują niezależnie od osób i okoliczności.
Powrót