Głuchy telefon
wernisaż: 18 maja 2007, godz. 17.00
Wystawa prac studentów katowickiej ASP z pracowni rysunku Lesława Tetli i Pawła Mendrka.
Każdy z nas zna grę polegającą na przekazywaniu, szeptem (na ucho), kolejnym osobom jakiejś wiadomości. W zależności od warunków w jakich to się odbywa (cisza, hałas), rodzaju informacji (prosta, złożona) oraz od ilości uczestników zabawy, treść informacji w większym lub mniejszym stopniu zmienia się. Przefiltrowana przez słuch, pamięć, skojarzenia i wrażliwość kolejnych uczestników ulega przekształceniom, nabiera nowych, często zaskakujących znaczeń. Postanowiliśmy sprawdzić w jaki sposób idea gry w GŁUCHY TELEFON przekłada się na formę plastyczną. Zaczęliśmy od przeprowadzenia gry.
Po losowaniu kolejności, przekazywaliśmy sobie dosyć skomplikowaną myśl, zaczerpniętą z „Lapidariów” Krzysztofa Kapuścińskiego. W ten sposób, każdy z uczestników „posiadł” własną wersję „myśli”. Zapamiętana i zapisana przez kolejne osoby stanowi punkt wyjścia do interpretacji plastycznej. Wystawa ma pozwolić przeanalizować jak wraz z treścią kolejnych „myśli” zmienia się forma plastyczna. Ciekawi nas, czy uda się zaobserwować jakąś ciągłość w prezentowanych pracach- ewolucję, akcję, interakcję- jak w grze ze słowami. Ma temu pomóc bardzo określony sposób prezentacji- prace ułożone w jednym ciągu, przy zachowaniu kolejności z gry. Aby to osiągnąć narzuciliśmy jeden z wymiarów. Wysokość pracy ma mieć 1m, przy dowolnej szerokości i głębokości (prace mogą być przestrzenne). Ograniczenie wysokości pozwoli na prezentację prac w formie fryzu, filmu poklatkowego, co w naszym przekonaniu oddaje idę tej gry, a jednocześnie pozwoli w łatwy sposób zaobserwować ewolucję formy plastycznej. Sami jesteśmy ciekawi rezultatu.
Udział biorą: Joanna Zdzienicka, Tobiasz Cechowicz, Agnieszka Roik, Ewelina Tabor, Szymon Kobylarz, Michał Kotula, Lukasz Jastrubczak, Wojciech Krywult, Magda Kuwak, Wojciech Skrzypiec, Erwina Ziomkowska.
Powrót
Wystawa prac studentów katowickiej ASP z pracowni rysunku Lesława Tetli i Pawła Mendrka.
Każdy z nas zna grę polegającą na przekazywaniu, szeptem (na ucho), kolejnym osobom jakiejś wiadomości. W zależności od warunków w jakich to się odbywa (cisza, hałas), rodzaju informacji (prosta, złożona) oraz od ilości uczestników zabawy, treść informacji w większym lub mniejszym stopniu zmienia się. Przefiltrowana przez słuch, pamięć, skojarzenia i wrażliwość kolejnych uczestników ulega przekształceniom, nabiera nowych, często zaskakujących znaczeń. Postanowiliśmy sprawdzić w jaki sposób idea gry w GŁUCHY TELEFON przekłada się na formę plastyczną. Zaczęliśmy od przeprowadzenia gry.
Po losowaniu kolejności, przekazywaliśmy sobie dosyć skomplikowaną myśl, zaczerpniętą z „Lapidariów” Krzysztofa Kapuścińskiego. W ten sposób, każdy z uczestników „posiadł” własną wersję „myśli”. Zapamiętana i zapisana przez kolejne osoby stanowi punkt wyjścia do interpretacji plastycznej. Wystawa ma pozwolić przeanalizować jak wraz z treścią kolejnych „myśli” zmienia się forma plastyczna. Ciekawi nas, czy uda się zaobserwować jakąś ciągłość w prezentowanych pracach- ewolucję, akcję, interakcję- jak w grze ze słowami. Ma temu pomóc bardzo określony sposób prezentacji- prace ułożone w jednym ciągu, przy zachowaniu kolejności z gry. Aby to osiągnąć narzuciliśmy jeden z wymiarów. Wysokość pracy ma mieć 1m, przy dowolnej szerokości i głębokości (prace mogą być przestrzenne). Ograniczenie wysokości pozwoli na prezentację prac w formie fryzu, filmu poklatkowego, co w naszym przekonaniu oddaje idę tej gry, a jednocześnie pozwoli w łatwy sposób zaobserwować ewolucję formy plastycznej. Sami jesteśmy ciekawi rezultatu.
Udział biorą: Joanna Zdzienicka, Tobiasz Cechowicz, Agnieszka Roik, Ewelina Tabor, Szymon Kobylarz, Michał Kotula, Lukasz Jastrubczak, Wojciech Krywult, Magda Kuwak, Wojciech Skrzypiec, Erwina Ziomkowska.
Powrót
