Franciszek Wyspiański - krakowski rzeźbiarz

Wystawa prezentuje postać Franciszka Wyspiańskiego - utalentowanego twórcy, krakowianina i rzeźbiarza, ojca Stanisława Wyspiańskiego i jest szkicem portretu artysty oraz próbą umieszczenia jego biografii w kontekście historycznym.

W roku 1866, w domu na ulicy Krupniczej, który kilkadziesiąt lat później stał się własnością Józefa Mehoffera, zamieszkał rzeźbiarz Franciszek Wyspiański (1836-1901). Poślubił on w 1868 córkę właściciela posesji Mateusza Rogowskiego, Marię. 15 stycznia 1869 przyszedł tu na świat Stanisław Wyspiański.
Franciszek Wyspiański zamieszkiwał wraz z rodziną w domu Rogowskich do roku 1873, by przenieść się następnie do Domu Długosza przy ulicy Kanoniczej; tu, „u stóp Wawelu”, stworzył pracownię, wspominaną później w wierszu przez syna, jako wielką izbę białą wysklepioną,/ żyjącą figur zmarłych wielkim tłumem. To głównie dzięki ojcu Stanisław, od najmłodszych lat, kształtował się w kręgu spraw związanych ze sztuką i pojęciem twórczości.
Celem wystawy jest przypomnienie postaci Franciszka Wyspiańskiego. Będzie ona rodzajem impresji, szkicem portretu artysty, zarazem zaś próbą umieszczenia jego biografii w kontekście historycznym. Był on związany z młodą krakowską inteligencją, z grupą tzw. "przedburzowców", którzy w życiu kulturalnym ówczesnego Krakowa, w pierwszej połowie lat 1860, odegrali niezmiernie ważną, ożywczą rolę.
Wystawa została przygotowana w oparciu o dawne fotografie, dokumenty i dzieła malarskie. Opowiada o kolejnych fazach życiowej drogi Franciszka Wyspiańskiego, które związane są z takimi miejscami, jak szczególnie ważny w jej kontekście dom Mateusza Rogowskiego, pracownia rzeźbiarska w domu Długosza na ulicy Kanoniczej, dom Wyspiańskich w Bochni, czy w końcu - Dom Ubogich im. Helclów.
Centralne miejsce na ekspozycji zajmuje grupa rzeźb Wyspiańskiego z różnych okresów twórczości - w tym, związaną z domem na Krupniczej w sposób szczególny, figurę Matki Bożej z Dzieciątkiem z roku 1867 - zgodnie z legendą jest ona rzeźbiarskim portretem Marii Rogowskiej.

Kurator - Beata Studziżba-Kubalska