Fotoreporterzy

Czasowa wystawa i towarzyszący jej katalog poświęcone są jednemu z najważniejszych zjawisk - historii fotografii polskiego reportażu z lat 70. 80. XX wieku. Prezentowane na wystawie zdjęcia przedstawiają przede wszystkim Polskę czasów przełomu solidarnościowego. Jerzy Lewczyński określił ten charakterystyczny dobór tematów i sposobów obrazowania mianem „czarnego reportażu”. Zgromadzone cykle fotograficzne rejestrowały mało chwalebne społecznie obszary biedy, zacofania, brzydoty, przejawy głupoty urzędników, a z drugiej strony dokumenty religijności Polaków, strajki i manifestacje. Wszystkie reportaże charakteryzuje ogromna wrażliwość wybitnych fotoreporterów, połączona z ich błyskotliwym wyczuciem komizmu i groteski. Wyjątkowy styl projektów dokumentalnych przywołuje skojarzenia ze zdjęciami Henri Cartier-Bressona i reporterów z agencji Magnum.

Celem jest możliwie wyraziste przedstawienie tego nie dość dobrze znanego fenomenu polskiej fotografii. Wystawa i katalog zapoznają odbiorców z nazwiskami 11 znakomitych fotoreporterów, których prace można porównać z najlepszymi obrazami światowej fotografii humanistycznej. Nie mniej ważnym aspektem jest pokazanie polskiej historii z przełomowego okresu przemian politycznych ruchów społecznych, religijnych i stanu wojennego w intrygujących, wieloznacznych i wrażliwych społecznie obrazach, jakim charakteryzują się zdjęcia bohaterów planowanego zadania.

Wystawa jest pierwszą samodzielną ekspozycją Muzeum Fotografii organizowaną w nowej siedzibie (jeszcze przed remontem). Nowoczesna i atrakcyjna wizualnie oprawa uświetni obchody 30. rocznicy powstania Muzeum.

Kurator - Marta Miskowiec