Fotografia Kolekcjonerska

Urodził się w Radomsku, teoretyk sztuki, malarz i fotograf. Fotografii i malarstwa uczył się w czasie II wojny światowej, samouk. Był więźniem obozu koncentracyjnego w Auschwitz i w Mauthausen,gdzie organizował krótkie artystyczne pokazy. W obozie koncentracyjnym poznał Mariana Bogusza. Po wojnie aktywnie włączył się w życie artystyczne. W latach 1947-1949 był członkiem Klubu Młodych Artystów i Naukowców, a od 1952 roku przez 19 lat redagował magazyn „FOTOGRAFIA". Oprócz malarstwa zajmował się fotografiką; jego serie fotograficzne z lat 1959-1968 - uważane są za wydarzenie wśród polskich "environments", stworzonych w całości z fotografii. Był założycielem wrocławskiej galerii "Permaf"o - uważanej za jedno z centrum polskiego konceptualizmu. Z. Dłubak w 1982 wyjechał do Francji na stałe.
Współorganizator Wystawy Sztuki Nowoczesnej w Krakowie w 1948 roku. Członek Związku Polskich Artystów Fotografików niemal od samego początku jego założenia, gdzie pełnił funkcje kierownicze: prezesa oraz przewodniczącego Rady Artystycznej. W 1955 roku założył Grupę 55, a w latach 70. wraz z Adamem Lachowiczem i Natalią LL Grupę Permafo. W latach 1965-1975 wykładał na PWSSP i PWSFTviT w Łodzi. Wraz ze swoimi absolwentami i studentami powołał grupę sztuki kontekstualnej "Seminarium Warszawskie". Związany był z warszawskimi galeriami Krzywe Koło, Współczesna, Foksal i Remont, a później również z wrocławskimi Permafo i Seminarium-Foto-Medium-Art. Współzałożyciel Małej Galerii PSP-ZPAF w Warszawie gdzie często wystawiał swoje prace. W latach 80. wyjechał do Francji, ale pod koniec swojego życia przeprowadził się znów do Warszawy. W powojennej fotografii polskiej o awangardowym i nowoczesnym obliczu Dłubak jest wciąż artystą o ogromnym autorytecie, kształtującym wiele pokoleń artystycznych od końca lat 50. do chwili obecnej. Jego prace znajdują się we wszystkich ważniejszych muzeach polskich.

W latach 1979-1984 studiował na ASP w Warszawie gdzie w 1984 roku uzyskał dyplom z wyróżnieniem w pracowni projektowania graficznego prof. Romana Duszka. Malował w pracowniach prof. Jana Dziędziory i prof. Jacka Sempolińskigo. Od ukończenia studiów zajmuje się malarstwem sztalugowym a także fotografią i projektowaniem.
Brał udział w ponad 45 wystawach indywidualnych: 1990 - Desa Koszykowa, Warszawa; Galeria Test, Warszawa; 1991 - Galeria Promocyjna, Warszawa; Gecobank S.A., Warszawa; 1993 - Pokaz pięciu obrazów, Galeria Zapiecek; 1992 - Business Center Club, Warszawa; 1995 - \'\'Kuszenie św. Antoniego\'\', Galeria Test, Warszawa; 1996 - Galeria L\' angelo, Kolonia; Galeria Promocyjna, Warszawa; 1997 - Kościół Katolicki, Munchengladbach; 1998 - Klub Art & Sport Cristian Ley, Kolonia-Niemcy; 2001 - Sala Konferencyjna w Budynku Mennica Aurum, Warszawa; 2002 - Galeria Fundacji Exit, Warszawa; 2003 - Agencja Office, Warszawa; Wizytująca Galeria, Warszawa; Sale firmy Cap Gemini Ernst&Yang w Budynku Kaskada, Warszawa; Warszawskie Centrum Wystawiennicze, Galeria EXPO XXI Warszawa; 2004 - Galeria Krytyków Pokaz, Warszawa; Centrum Sztuki Galeria EL, Elbląg; Galeria Lufcik DAP, Warszawa; 2005- Hotel Sheraton; 2006 – Polswiss Art, Warszawa, Hotel Sheraton; Sale siedziby firmy Deloitte; Galeria Lufcik, Nagroda Talensa; 2007- Galeria SD Panorama, wystawa fotografii w ramach Warszawskiego Festiwalu Fotografii
Artystycznej, Warszawa; 2008 - Galeria Wizytująca w Café Kulturalna; Pałac Kultury, Warszawa; 2009 – Hotel Marriott, Warszawa; Galeria Promocyjna, wystawa fotografii; 2010 - Enoteka Polska, Warszawa.

Ponad 250 wystaw zbiorowych, m.in.: MUBA\' 87 Bazylea; Arsenał 88 Warszawa; Maneż 91 Moskwa; Ensemblia 91 Munchengladbach; Obraz i ruch - Muzeum Kinematografii, Łódż 91; Fundation Laigle Roermond Holandia 92, Together in Life and Art, Instytut Polski Paryż 99; Syndrom Milenijnego Przełomu, DAP Warszawa 2000r; Obraz 2000 Fundacja Polsko Japońska im. Miyauchi, Stara Kordegarda Warszawa (finał konkursu); Warszawa wraca na płótna mistrzów (finał konkursu), Warszawa 2001; Finał konkursu „Obraz roku 2003” miesięcznika Art&Business, Warszawa, Polska – Litwa, Wilno 2004; „Walking Art Tour” Warsaw Destination Alliance, Hotel Victoria, Warszawa; Warszawski Festiwal Fotografii Artystystycznej ’05; Beijing International Art Biennale China 2005; Świadectwo czasu, Instytut Polski, Berlin’05; Triennale Sztuki Sacrum, Częstochowa; 2007 - Targi Sztuki Kunstmassan Sztokholm, 2009 - Aukcja” Inne spojrzenie”, Muzeum Sztuki Nowoczesnej, Warszawa.

Udział w aukcjach charytatywnych, m.in.: Aukcja na rzecz kwartalnika „Exit”, Artyści dla Hospicjum, Warszawa 2001; aukcja dla Krystiany Rob-Narbutt, Zachęta, Warszawa ’07, aukcja na rzecz Fundacji Dzieci Niczyje, Warszawa CSW; Aukcja Wielkiego Serca Kraków; Aukcja „Inne spojrzenie”, Muzeum Sztuki Nowoczesnej, Warszawa; Aukcja Fundacji Psychoonkologii „Ogród Nadziei”, Muzeum Narodowe, Warszawa ’10; Aukcja na rzecz Pomocy im.Św. Brata Alberta; Aukcja na rzecz Fundacji Sue Ryder.
Prace Krzysztofa Pająka znajdują się w zbiorach prywatnych w kraju i za granicą (m.in. USA, Niemcy, Francja, W.Brytania, Holandia, Japonia.)

Portrecista wybitnych postaci Warszawy i fotograf reklamowy. Interesował się także pejzażem, architekturą, aktem. Fotografią zajmował się od 1914 roku, wystawiał od 1927. Pierwszą wystawę indywidualną miał w 1930 roku. W 1929 roku otworzył atelier fotograficzne w Warszawie, gdzie wykonywał portrety znanych postaci kultury i sztuki polskiej oraz zdjęcia reklamowe i mody. W latach 1931-1932 powstaje duży cykl reportażowy „Kazimierz nad Wisłą” 1931-1932, uważany za pierwszy reportaż fotograficzny w Polsce. Materiał ten został skopiowany jednak dopiero w 1960 roku, a jego cześć pokazana na retrospektywnej wystawie artysty w tymże roku. Czynny również po wojnie. Aktywny działacz i organizator życia artystycznego. Od 1926 działał aktywnie w Polskim Towarzystwie Miłośników Fotografii, współzałożyciel ZPAF, Warszawskiego Towarzystwa Fotograficznego, Sekcji Fotograficznej ZAIKS.