Filip Pręgowski - Horyzont zdarzeń

Horyzont zdarzeń jest pojęciem z zakresu kosmologii oznaczającym powierzchnię wokół czarnej dziury. Jest to granica bez powrotu; jedno z tych pojęć, które testując możliwości naszego pojmowania, wyznacza w istocie granicę wyobraźni.

Wystawa „Horyzont zdarzeń” jest próbą wyobrażenia rzeczywistości, które istnieją, lecz znajdują się poza zasięgiem naszego doświadczenia. Dysponując jednie skromnymi śladami w postaci barwnych, abstrakcyjnych wzorów generowanych przez radioteleskopy, wiemy o istnieniu światów, których  nigdy nie będziemy mogli doświadczy.  Tęsknota za rzeczywistością, która będąc całkowicie niedostępną, jednocześnie na tysiące sposobów potwierdziła swoje istnienie, wzmaga wyobraźnię, rozwija naukowe i pseudonaukowe spekulacje, pobudza literaturę i kino science-fiction.

Fantazje na temat światów istniejących gdzieś w przestrzeni kosmicznej są także naturalnym polem operowania wzniosłości, kategorii estetycznej spopularyzowanej pod koniec XVIII wieku, odnoszącej się do potęgi i nieskończoności natury, jej wielkości nie tylko fizycznej, ale także moralnej. Współczesne rozumienie wzniosłości sytuuje ją na granicy naszych możliwości poznawczych, oznacza refleksję na temat „nieprzedstawialnego”, dotarcie do tytułowego horyzontu zdarzeń.

Wystawa „Horyzont zdarzeń” prezentuje prace pochodzące ze zróżnicowanych stylistycznie cyklów malarskich i graficznych, powstałych w ciągu ostatnich dwóch lat, inspirowanych tęsknotą za światami istniejącymi niewyobrażanie daleko. Praca nad nimi polegała przede wszystkim na szukaniu rozwiązań estetycznych, dzięki którym wybrzmiałaby współczesna wzniosłość uwodząca swoim technologicznym i naukowym charakterem. Przygotowaniom do wystawy towarzyszyło też przekonanie, że obrazy tak odległe, jak romantyczne pejzaże Caspara Davida Friedricha czy Odyseja kosmiczna Arthura C. Clarke’a i Stanleya Kubricka są w istocie elementami tej samej, rozpisanej na stulecia narracji.

Filip Pręgowski