Ewa Kulesza
tytuł wystawy: ".A.B.C.D.E.F.∞"
wernisaż: 6 marca, godz. 18.00
Artystka w 2003 roku ukończyła poznańską ASP dyplomami z rysunku, rzeźby i fotografii. Dziś pracuje w Pracowni Rysunku na macierzystej uczelni. Brała udział w wystawach zbiorowych, m.in.: w warszawskiej Galerii „Program”, miała tez indywidualne pokazy m.in. w Galerii „ Naprzeciw”:„A – Z” oraz „∞”, w przestrzeni prywatnej: „Ćwiczenia z geografii”, „P – P1”. Ewa Kulesza posługuje się rożnymi mediami, wykorzystuje także obiekty, którym nadaje nowe znaczenie. Wybór formy podporządkowany jest zawsze idei. Od paru lat fascynuje ją geografia. W ostatnich pracach odnosi się do sposobów opisywania świata, z którymi się zgadza lub nie, i które czasami tworzy sama.
W „Arsenale” Ewa Kulesza pokaże nową pracę. „Myślałam o mapie, która odsyłałaby do światów, które są wolne. Człowiek rusza w nieznane w niekończącą się podróż po światach wyobraźni, mając cel nieokreślony, który się oddala, ale w tym samym czasie zapełnia myślami. Wyspy, które nie istnieją, ale które można stworzyć i do których można by w takim rozumieniu płynąć. Można porzucić alfabet tak, jak się porzuca ląd” – mówi artystka.
Powrót
wernisaż: 6 marca, godz. 18.00
Artystka w 2003 roku ukończyła poznańską ASP dyplomami z rysunku, rzeźby i fotografii. Dziś pracuje w Pracowni Rysunku na macierzystej uczelni. Brała udział w wystawach zbiorowych, m.in.: w warszawskiej Galerii „Program”, miała tez indywidualne pokazy m.in. w Galerii „ Naprzeciw”:„A – Z” oraz „∞”, w przestrzeni prywatnej: „Ćwiczenia z geografii”, „P – P1”. Ewa Kulesza posługuje się rożnymi mediami, wykorzystuje także obiekty, którym nadaje nowe znaczenie. Wybór formy podporządkowany jest zawsze idei. Od paru lat fascynuje ją geografia. W ostatnich pracach odnosi się do sposobów opisywania świata, z którymi się zgadza lub nie, i które czasami tworzy sama.
W „Arsenale” Ewa Kulesza pokaże nową pracę. „Myślałam o mapie, która odsyłałaby do światów, które są wolne. Człowiek rusza w nieznane w niekończącą się podróż po światach wyobraźni, mając cel nieokreślony, który się oddala, ale w tym samym czasie zapełnia myślami. Wyspy, które nie istnieją, ale które można stworzyć i do których można by w takim rozumieniu płynąć. Można porzucić alfabet tak, jak się porzuca ląd” – mówi artystka.
Powrót
