Ewa Doroszenko i Jacek Doroszenko - Struktury zapominania

Projekt zatytułowany Struktury zapominania składa się z kilku powiązanych ze sobą realizacji: cyklu fotograficznego pt. Remembrances, interaktywnej prezentacji audiowizualnej pt. Huta jako Interfejs Estetyczny Pamięci, cyklu fotograficznego oraz instalacji fotograficzno-malarskiej pt. Struktury zapominania. Wszystkie elementy projektu są próbą przedstawienia różnych przejawów pamięci, zjawiska zapominania i aspektów wspominania wydarzeń z przeszłości.
Remembrances to cykl fotograficzny ilustrujący fascynujące procesy, automatycznie zachodzące w umyśle człowieka. Wspominanie to inaczej rekonstruowanie zdarzenia z przeszłości oraz okoliczności mu towarzyszących, na podstawie czasem ledwo widocznych (wyczuwalnych) wskazówek – zapachu kobiety mijanej na ulicy, smaku herbaty, kilku słów przeczytanych w porannej gazecie czy odbicia w szybie. Bodźce wywołują lawinę wspomnień, wyczarowują całe zdarzenia wraz z ich tłem w czasie
i przestrzeni, by po chwili powoli rozmazać się i odejść w niepamięć.
Huta jako Interfejs Estetyczny Pamięci to interaktywna prezentacja audiowizualna, która zakłada refleksję nad dwoma aspektami percepcji: obcowaniem z nieznanym oraz wektorem działania pamięci próbującej uporać się z rekonstrukcją rzeczywistości. Przy pomocy autorskiego interfejsu, artysta podczas występu live umieszcza na wirtualnym planie fragmenty dokumentacji fotograficznej, wykonanej w Hucie Kościuszko w Chorzowie. Ta część projektu przybiera formę dynamicznej próby układania pozornie chaotycznych skrawków kompozycji w całość. Co więcej, ostateczna forma wspomnienia jest zawsze odmienna od poprzedniej, pomimo użycia identycznego zestawu elementów graficznych.
Struktury zapominania to cykl fotografii oraz instalacja fotograficzno-malarska. Obie realizacje odnoszą się do kolejnego aspektu ludzkiej pamięci. Czas i pamięć nieustannie deformują i przekształcają zakodowane obrazy, zmieniając ich formę, strukturę i kształt. Przedstawione na fotografiach miejsce – opuszczona przestrzeń budynku – stopniowo ulega degradacji, nie tylko poprzez fizyczne wyniszczanie, ale również poprzez zapominanie o istnieniu tego miejsca. Fotografie zostały wykonane w autorskiej technice wykorzystującej przypadkowość żywiołu ognia. Istotnym aspektem instalacji fotograficzno-malarskiej zatytułowanej Struktury zapominania jest wykorzystanie natury jako elementu współtworzącego dzieło. Połączone
z malarstwem fotografie poprzez niszczące działanie ognia stały się ledwo widocznym śladem po dawnych zdarzeniach.




Powrót