Ears like loops

Uznanie przyniosły jej rysunki opisujące relacje między artystką a jej ojcem. Bardzo często jej prace – proste rysunki – stanowią rodzaj analizy świata wokół niej, za pomocą prostych diagramów i schematów. Sama ich autorka przyjmuje rolę obserwatora, „osoby goszczącej”, co w dużym stopniu ma jej pomoc w rozumieniu otoczenia. W tym roku jej prace były prezentowane na wystawie indywidualnej w Centrum Sztuki Współczesnej (Galerie Jeleni) w Pradze.

W swoich licznych projektach podaje analizie niektóre struktury społeczne, ich zwyczaje, zasady, rytuały, strategie komunikacji, wplatając w nie swoje własne przeżycia i doświadczenia, nierzadko traumatyczne. Brała udział w wiele wystawach indywidualnych i grupowych, m.in. w czasie 4 Prague Biennale (2009), wspólnie z Jiri Kovandą w Futura w Pradze (2008 )oraz w Mucsarnok Kunsthalle oraz Ernst Museum w Budapeszcie (2008).

Przede wszystkim specjalizuje się w wielkoformatowych fotografiach ukazujących migawki rzeczywistości, uchwycone z okna pociągu, samochodu, w czasie spaceru po mieście. Bardzo często wielka skala jej prac stoi w kontraście z ulotnością ich przedstawień, tym samym nadając im silny melancholijny wyraz. Artystka brała udział w wielu wystawach, m.in. w The Museum of Contemporary Photography w Chicago (2010), w Mucsarnok Kunsthalle w Budapeszcie (2007) oraz w The Photographers\' Gallery w Londynie (2006).

W swoich pracach analizuje systemy i wartości społeczne. Umiejętnie przenosi problemy małych społeczności do masowej uwagi. Do tworzenia instalacji/prac bardzo często zaprasza innych ludzi – mieszkańców małych miejscowości, członków własnej rodziny. Takie działania okazują się dla uczestników swoista terapią, uzdrawiającą relacje interpersonalne. Jej prace były prezentowane na licznych wystawach indywidualnych i grupowych, m.in. w czasie Manifesta 7 w Bolzano (2008). Obecnie bierze udział w wystawie grupowej Les Promesses du passé w Centre Pompidou w Paryżu, natomiast w Tate Modern w Lodynie jest przygotowywana jej wystawa indywidualna.

Bardzo często jego prace są opisywane za pomocą złożonego terminu „logiczno-zmysłowo-duchowego konceptualizmu”. Geneza jego projektów bardzo jest nierzadko związana z jego zainteresowaniami społeczno-naukowymi. Swoje prace prezentował m.in. na 4 Prague Biennale w Pradze (2009).

W swojej twórczości posługuje się abstrakcyjnym językiem, który wyrósł na gruncie eksperymentów z typografią oraz geometrycznych tendencji w malarstwie. Prace Jana Šerýcha, które w całości bazują na matematyce, logice i kodach, były prezentowane m.in. dwukrotnie na Prague Biennale w Pradze (2005, 2009).

Za pomocą medium fotograficznego utrwala swoje martwe natury. W ich strukturze doszukuje się pewnych zależności, związków, które bazują przede wszystkim na logice i nauce. Bardzo często jego twórczość sytuuje się „gdzieś pomiędzy fotografią koncepcyjną a projektami z lat 60 i 70”. Artysta brał udział m.in. w Prague Biennale w Pradze (2009), jak również w wystawie w The Museum of Contemporary Photography w Chicago (2010). Obecnie trwa jego indywidualna wystawa w Morawskiej Galerii w Brnie.