Dzikość dziecka 1972-2008. Dziecięce kreacje - malowanie ciała
W Muzeum Rzeźby im. Xawerego Dunikowskiego w Królikarni, oddziale Muzeum Narodowego w Warszawie, zostaną zaprezentowane rysunki, fotografie i filmy, które powstały w ramach projektu „inicjacji dziecięcych” realizowanego przez Wiktora Gutta i Waldemara Raniszewskiego od 1972 roku. Projekt szerszemu gronu odbiorców przybliżyły autorskie „Kalendarze” z lat 1999, 2000, 2006 i 2008.
Wiktor Gutt i Waldemar Raniszewski (zmarły w 2005 roku) – studenci Pracowni Rzeźby prof. Jerzego Jarnuszkiewicza oraz Pracowni Projektowania Brył i Płaszczyzn prof. Oskara Hansena w 1972 roku zapoczątkowują „Rozmowy plastyczne” prowadzone z dziećmi przyjaciół i własnymi. Mają one charakter niewerbalny – znaczenia i sensy „tworzone są i odbierane w sferze postrzegania wizualnego”. Pierwsze „Rozmowy” prowadzone na kartkach papieru to ekspresje koloru i kształtu, wspólne wariacje na tematy – „Plama”, „Zwierzęta” czy „Domek”. Kolejne przyjmują też (od 1973 roku) formę akcji plastycznych odbywających się najczęściej na tle czarnej tkaniny rozwieszonej w przestrzeni, w której dziecko przebywa na co dzień. Artyści zakładali początkowo, że spotkania będą miały charakter dydaktyczny, polegający m.in. na poszerzaniu wiedzy plastycznej dzieci. Z tego założenia jednak rezygnują. „Bardzo szybko dostrzegliśmy, że ten kierunek komunikowania zaczyna być ciekawy, kiedy jest odwrotnie, niż zamierzamy. Zauważyliśmy, że od dzieci płyną ciekawe komunikaty, a założenie, iż to my jesteśmy zawodowcami, którzy mają powodować rozmowę, jest niesłuszne” – wspomina Wiktor Gutt.
Fotograficzny i filmowy zapis tych wydarzeń umożliwi m.in. refleksję nad tym, w jaki sposób medium i konwencje obrazowania (lub ich brak) determinują naszą percepcję. Pozostaniemy jednak niezdolni do zrozumienia sensu prezentowanych dzieł, jeżeli będziemy je oglądać tylko jako przedmioty artystyczne.
Autorzy projektu i wystawy mają nadzieję, że stanie się ona dla Odbiorców wtajemniczeniem w świat doświadczenia i kreacji.
Powrót
