Dyplomy 2007 - Malarstwo
To bardzo zróżnicowany formalnie oraz w sposobie podejścia do twórczości rocznik. Każdy jest inny, lecz można podzielić ich na następujące grupy: romantyczną i postindustrialną. Pierwszą otwiera Anna Wieczerniak malując tradycyjne i realistyczne wraki okrętów i kutrów wyłaniających się z mgły; przygląda się przemijaniu rzeczy i ludzi, równocześnie szukając zdrowych proporcji i harmonii we współczesnej sztuce i świecie. Podobnym tropem podąża Katarzyna Honij przedstawiając swoje miasta -wspomnienia. To bardzo klasyczny cykl kompozycji z fragmentami budynków. Joanna Marquardt przygląda się sobie samej za pomocą symbolicznej instalacji labiryntu ze stalowych, pordzewiałych blach prowadzącego do monumentalnego obrazu przedstawiającego oświetlone z góry i wiodące ku górze schody. Michał Kotula ze skrupulatnością mnicha studiuje jedną modelkę w zestawie szarych, skupionych obrazów opartych na zdjęciach poddanych solaryzacji. Krzyczące kolorami oraz kontrastami, plakatowe, przypominające gazetową grafikę obrazy Magdy Kuwak otwierają tę drugą grupę, której twórczość jest pochodną bycia zanurzonym w zgiełku naszego świata. Popkulturową tandetę przetwarza Magda Gębka w instalacji z powieloną ludzką postacią , posklejaną z różnych fragmentów rzeczywistości, powielonych jak ona sama. Wojciech Skrzypiec wciąga widza w ciemność wnętrza wybudowanego przez siebie obiektu, inspirowanego tomografią komputerową mózgu, równocześnie puszcza do nas oko ze swych autoportretów wmalowanych w bilboardy.Maria Cichoń w tradycyjny, malarski sposób opowiada o strukturze mięsa układając z niego człekopodobne istoty poruszające przez swą niekompletność, opowiadając o okrucieństwie człowieka wobec zwierząt. Barbara Tytko układa w zupełnie inny sposób części człowieka tworząc zwierzęta - pająki mówiąc o okrucieństwie człowieka m.in. wobec samego siebie. Szymon Kobylarz z wielką kilkunastometrową makietą instytucji pomagającej popełnić samobójstwo zamyka listę tych młodych artystów.
Powrót
Powrót
