Drogi wolności i godności - fotografia
wernisaż: 2 marca 2007, godz. 19.00
Prezentacja dwóch projektów: ,,Piękne rodziny” Jean-Louis Saporito z Francji i ,,Giganci” Katarzyny Marczyńskiej i Tomasza Kaczorka.
Żyjący w niepewności i odrzuceniu mężczyźni, kobiety, młodzi i dzieci z regionu Val d’Oise we Francji zgodzili się pozować do fotografii i dać świadectwo, ,,aby ludzie zrozumieli”. Dzięki fotografowi Jean-Louis Saporito mogli pokazać się w taki sposób jaki chcieli.
Mówią o sobie GIGANCI - mieszkańcy Warszawy bezdomni z kanałów, którzy żyją podobnie jak my wszyscy: żartują, uśmiechają się, spotykają znajomych, przyjaźnią się, kochają, czytają książki... ale ich dzienny budżet nie przekracza kilku złotych. Zarabiają dorywczą pracą lub zbierając puszki i butelki. Udomowili kanały, bo tu czują się wolni. Pomagają sobie w trudnych sytuacjach, dzielą się tym co mają i marzą o lepszym życiu. Niektórzy są tu przejściowo, inni zasiedzieli się tu już kilkanaście lat. Antek chciał się stąd wyrwać. Przeszedł odtrucie, potem uczestniczył w terapii odwykowej, jednak nie wytrzymał – wrócił do siebie kilka dni przed jej zakończeniem. Potem wielokrotnie próbował zerwać z nałogiem, ale bezskutecznie. W lutym 2006 roku w jego kanale powstał pożar i Antoni nie zdołał się na czas wydostać a pomoc przyszła zbyt późno. Niestety w grudniu 2006 też odeszli już na zawsze Krótki i Kruszyna. W ciągu roku umiera w kanałach co najmniej kilka osób, ale są też tacy którym się udaje odmienić swój los - Katarzyna Marczyńska i Tomasz Kaczorek
Powrót
Prezentacja dwóch projektów: ,,Piękne rodziny” Jean-Louis Saporito z Francji i ,,Giganci” Katarzyny Marczyńskiej i Tomasza Kaczorka.
Żyjący w niepewności i odrzuceniu mężczyźni, kobiety, młodzi i dzieci z regionu Val d’Oise we Francji zgodzili się pozować do fotografii i dać świadectwo, ,,aby ludzie zrozumieli”. Dzięki fotografowi Jean-Louis Saporito mogli pokazać się w taki sposób jaki chcieli.
Mówią o sobie GIGANCI - mieszkańcy Warszawy bezdomni z kanałów, którzy żyją podobnie jak my wszyscy: żartują, uśmiechają się, spotykają znajomych, przyjaźnią się, kochają, czytają książki... ale ich dzienny budżet nie przekracza kilku złotych. Zarabiają dorywczą pracą lub zbierając puszki i butelki. Udomowili kanały, bo tu czują się wolni. Pomagają sobie w trudnych sytuacjach, dzielą się tym co mają i marzą o lepszym życiu. Niektórzy są tu przejściowo, inni zasiedzieli się tu już kilkanaście lat. Antek chciał się stąd wyrwać. Przeszedł odtrucie, potem uczestniczył w terapii odwykowej, jednak nie wytrzymał – wrócił do siebie kilka dni przed jej zakończeniem. Potem wielokrotnie próbował zerwać z nałogiem, ale bezskutecznie. W lutym 2006 roku w jego kanale powstał pożar i Antoni nie zdołał się na czas wydostać a pomoc przyszła zbyt późno. Niestety w grudniu 2006 też odeszli już na zawsze Krótki i Kruszyna. W ciągu roku umiera w kanałach co najmniej kilka osób, ale są też tacy którym się udaje odmienić swój los - Katarzyna Marczyńska i Tomasz Kaczorek
Powrót
