Długość cugli wyznacza średnicę areny

Urodzony w Krakowie - absolwent Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie (1973-1978, pracownia prof. Jerzego Jarnuszkiewicza i prof. Oskara Hansena).
W roku 1996/97 w zastępstwie prof. Grzegorza Kowalskiego prowadził zajęcia dydaktyczne na macierzystym wydziale.
Aktywnie uprawia różne dyscypliny twórcze, projektował także plakaty (1976-1981) dla teatru Jerzego Grotowskiego.
Od 1986 roku mieszka w Rzymie, ale jest intensywnie obecny również na polskiej scenie artystycznej.
We wczesnych pracach odnosił się do propagandy komunistycznej (Portret totalny Karola Marksa, 1978), oraz sytuacji społeczno-politycznej Polski w stanie wojennym (Victoria-Victoria, 1983, obecnie w Muzeum Narodowym w Krakowie). Najbardziej znaną jego realizacją jest instalacja rzeźbiarska Moby Dick, 1987 (obecnie w kolekcji ms², Muzeum Sztuki w Łodzi) - swoista ikona sztuki rzeźbiarskiej ostatnich dwóch dekad XX wieku w Polsce.
Autor m.in. pomnika nagrobnego Krzysztofa Kieślowskiego (Warszawa, 1997), pomnika Incontro con Federico Fellini (Rimini, 1994), pomnika Fryderyka Chopina La note bleue (Wiedeń, 2010).
Kilkakrotnie wyróżniony stypendium MKiDN, oraz w latach 1988/1989 stypendium Rządu Włoskiego. Laureat nagrody im. Katarzyny Kobro, 2004 oraz Złotej Sowy Polonii, Wiedeń 2012. Odznaczony Złotym Medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis, 2011.
Eksponował swoje dzieła na ponad stu wystawach indywidualnych, ostatnio m.in.: Moby Dick - Opera Aperta, Państwowa Galeia Sztuki w Sopocie (2012), Egzorcyzmy, BWA Opole (2013), Moby Dick - Rzeźba, Galeria Atak, Warszawa 2012/2013, I coraz więcej bieli, Galeria Foksal w Warszawie (2012); Prace z lat 1978-2008, Muzeum Narodowe we Wrocławiu; Thanatos polacco. Omaggio a Jerzy Grotowski, Museo Laboratorio d’Arte Contemporanea MLAC, Rzym (2009); Ku Górze - hommage à Jerzy Grotowski, Atlas Sztuki, Łódź (2009); Portret Totalny Karola Marksa (1977-2009), Muzeum Górnośląskie, Bytom; Moby Dick - Anima Mundi, Muzeum Narodowe w Szczecinie (2008), oraz na ponad pięciuset wystawach zbiorowych.
Prace Krzysztofa M. Bednarskiego znajdują się w kolekcjach najważniejszych muzeów polskich, jak Muzeum Narodowe w Krakowie, Poznaniu, Szczecinie, Warszawie, Wrocławiu, Muzeum Sztuki w Łodzi, Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie, Zachęta Narodowa Galeria Sztuki w Warszawie, Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku, Muzeum Okręgowe im. Leona Wyczółkowskiego w Bydgoszczy, kolekcje Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych w Katowicach, Lublinie, Łodzi i Wrocławiu, kolekcja Galerii Foksal, w Warszawie, w Muzeum Plakatu w Wilanowie, a także w kolekcjach zagranicznych, m. in. Collezione Giorgio Franchetti w Rzymie, Fondazione Federico Fellini w Rimini, Fondazione Morra w Neapolu, Fondazione Orestiadi w Gibellinie na Sycylii, Fondazione Mario Schifano w Rzymie, Targetti Light Art Collection we Florencji, Muzeum Sztuki w Raumie, Finlandia oraz w licznych kolekcjach prywatnych w kraju i za granicą.

Urodził się w Nowym Sączu. W latach 1950-1956 studiował na krakowskiej ASP w pracowni Xsawerego Dunikowskiego. Uprawiał rzeźbę i performance. Od 1955 roku brał czynny udział w życiu artystycznym i intelektualnym w kraju i za granicą - w wystawach, manifestacjach, sympozjach, festiwalach i akcjach. Twórczość Beresia jest sztuką symbolu, metafory i akcji. W latach 60. XX wieku tworzył wysoko cenione rzeźby o tematyce religijnej. Od 1968 roku wprowadził w swe prace obrzędy i ceremonie, których bohaterem był on sam. Występował nago manifestując w ten sposób powrót do pierwotnych znaczeń i naturalnej ekspresji tworząc jednocześnie zaplanowane misteria.

Jest absolwentem Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu (2002). Prezentował swoje prace w ramach wystaw indywidualnych m.in. w Gáleria Platán, Budapeszt, 2006; Galeria Stereo, Poznań, 2009; Galeria Leto, Warszawa, 2009 i 2012; Pinchuk Art Center, Kijów, 2012; Muzeum Fryderyka Chopina, Warszawa, 2012. Brał udział w szeregu wystaw zbiorowych takich jak m.in.: Brzuch, Galeria Słodownia, Stary Browar, Poznań, 2008; Nie wiedzą dlaczego, ale robią to, Waterside Contemporary, Londyn, 2011; Freedom of Sound, Ludwig Museum, Budapeszt, 2012; HULS, Zachęta — Narodowa Galeria Sztuki, Warszawa, 2012; Skontrum Ewolucje, Muzeum Rzeźby im. Xawerego Dunikowskiego w Królikarni, Warszawa, 2012; Happines Is a Worm Gun, Rizzordi Gallery, Petersburg, 2012; Coming Soon, Temporary Gallery, Kolonia, 2012; Twisted Entities, Museum Morsbroich, Leverkusen, 2013. Jako BNNT brał udział m.in w Was ist ist…!!, Manifesta 9, Genk, Belgia, 2012; Intense Proximity, La Triennale, Palais de Tokyo, Paryż, 2012; Second Chance, Offen auf AEG, Norymberga, 2012.

Należy do poznańskiej grupy artystycznej Penerstwo. Współtworzył lub współtworzy zespoły muzyczne: Mama, Kristen, KOT, Sixa, BNNT. W 2011 roku przebywał na rezydencji artystycznej w 18th Street Arts Center, Santa Monica, Los Angeles. Stypendysta Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego RP (2000). Laureat Nagrody Fundacji Deutsche Bank – Spojrzenia (2011).
Mieszka i pracuje w Warszawie i Bernie.

1990 - 1995 - Studia na Wydziale Sztuk Pięknych UMK w Toruniu
1995 - Dyplom z grafiki warsztatowej u prof. Leszka Kiljańskiego oraz aneks z rysunku u prof. Bogdana Chmielewskiego
1996 - Asystentka w Zakładzie Rysunku UMK w Toruniu
2004 - Doktorat w zakresie Sztuk Pięknych

Anna Maria Karczmarska (ur. 1981) jest absolwentką krakowskiej ASP. Zajmuje się filmem, fotografią, performance oraz projektuje scenografię i kostiumy.
W swoich pracach wciela się w różne postacie kobiece, przedstawiając je w specyficznych i określonych konwencjach. Mierzy się ze stereotypem, często go demaskuje, ukazując siebie często jako wyalienowaną figurę. Użyte rekwizyty i gesty tworzą dość teatralny wizerunek, odnoszący się zwyczajnych zachowań, czasem zaś do sfery tabu czy sacrum. Tworzy tym samym dość hermetyczny, wypełniony symbolami świat, na bazie którego pojawiają się nowe skojarzenia.
Na wystawie w Białej prezentuje m.in. najnowszy film pt. „Pojedynek”, czarno - biały, wykonany na taśmie16 mm. Jego akcja rozgrywa się na jednej z ulic Warszawy. Artystka odbywa w nim rytualny pojedynek z zaskakującym przeciwnikiem.
Zobaczymy również jej fotograficzne autoportrety z wcześniejszych przedsięwzięć artystycznych.

Ewa Partum w latach 1963-1965 studiowała w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Łodzi, a następnie (1965-1970) na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Jest artystką konceptualną, jedną z najwybitniejszych współczesnych performerem, autorką prekursorskich instalacji w przestrzeni publicznej (m.in. Legalność przestrzeni, Łódź 1971). Działalność artystyczną łączyła z animacją środowiska twórców poruszających się w zagadnieniach nowej sztuki. Od 1972 roku prowadziła autorską galerię Adres w Łodzi, która obok wystawiennictwa ówczesnej awangardy, pełniła funkcję laboratorium artystycznego. W 1982 r. artystka opuściła Polskę. Obecnie mieszka i pracuje w Berlinie. Jej dorobek był prezentowany m.in. w Modern Tate Gallery (Londyn 2006), MOCA (Los Angeles 2007), National Museum of Women in the Arts (Washington 2007), Reina Sofia Museum (Madryt 2006, 2009), Muzeum Narodowe w Warszawie (2006, 2008), Museum of Modern Art (Nowy Jork, 2007), Manifesta 7 (Rovereto 2008).

Studiowała na warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych w pracowniach Krzysztofa M. Bednarskiego i prof. Grzegorza Kowalskiego, u którego w 2000 roku obroniła pracę dyplomową. W latach 1999-2001 pracowała jako asystentka prof. Zofii Glazer w Katedrze Rysunku Wydziału Rzeźby warszawskiej ASP. W latach 1999–2004 współpracowała z Teatrem Academia, grupą teatralną Opera Buffa i formacją Teatr BezNazwy. Tworzy wideo instalacje, obiekty, uprawia wideo, fotografię, rysunek. Mieszka i pracuje w Berlinie oraz Warszawie.
W roku 2009 nominowana do nagrody Deutsche Banku Spojrzenia 2009 oraz do Paszportu Polityki. W 2009 r. zaproszona jako Rudolf Arnheim Profesor w Katedrze Obrazu i Historii Sztuki na Uniwersytecie Humboldta w Berlinie, a w latach 2008/2009 prowadziła wykłady z Nowych Mediów na International Sommeracademy w Salzburgu. Laureatka wielu prestiżowych stypendiów, w tym m.in.: Akademie Schloss Solitude (2003/2004); Stypendium Ministra Kultury i Sztuki (2005); SPACES World Artists Program, Cleveland, USA (2005); Młoda Polska (2007); Zuger Kulturstiftung Landis & Gyr, Zug (2007); Wissenschaftskolleg zu Berlin (2008/2009).

Jerzy Kosałka urodził się w 1955 r. w Będzinie. Absolwent wrocławskiej ASP w dziedzinie malarstwa. Współtwórca sukcesów Legendarnej Grupy Luxus. Artysta sztuk wizualnych uprawiający działalność interdyscyplinarną. Używa różnych mediów wykorzystując wszelkie techniki.

Jerzy Kosałka, wrocławianin,  jest jednym z ciekawszych artystów polskich swojego pokolenia. Tworzy obiekty, buduje instalacje, nierzadko są to projekty robione do konkretnego miejsca. Działa w przestrzeni publicznej. Performens też nie jest mu obcy. Potrafi wyczarować złotą rybkę i zamienić Coca Colę w wino. Sporadycznie zajmuje się teleportacją. Wolne chwile zajmuje mu połykanie ognia i studiowanie smokologii.

Choć z wykształcenia malarz, wypowiada się w wielu mediach, komentując bieżącą rzeczywistość i wykonując często prace osadzone w konkretnym kontekście. Ostatnio (2009) został laureatem konkursu im. Krystiany Robb-Narbutt, którego jury – jak można było przeczytać w komunikacie prasowym – „doceniło niezależność artysty i jego krytyczną postawę wobec obowiązujących mód i wobec komercjalizacji sztuki”. Sam twórca za symptomatyczny w stosunku do własnej postawy artystycznej uważa tytuł wywiadu, którego udzielił „Odrze” (lipiec-sierpień 2008) - Wolność, po prostu.

Performer, głośny twórca wideoartu, instalacji i frozen image. Pochodzi z Zagłębia ale identyfikuje się z Krakowem. W ciągu ostatnich 10ciu lat zrealizował ponad 100 działań określanych mianem performance, Happening, akcja, prezentowanych na festiwalach i przeglądach sztuki w Europie, Ameryce Pn i Pd i Azji.

Artur Grabowski - absolwent Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie; dyplom z wyróżnieniem w Pracowni Działań Medialnych prof. Antoniego Porczaka w 2003 r. oraz Universidad Castilla la Mancha w Cuenca (Hiszpania). Obecnie doktoryzuje się w Katedrze Intermediów. Asystent Pracowni Performance prowadzonej przez Prof. Artura Tajbera. Od kilku lat współpracuje z poznańskim Teatrem Porywacze Ciał, jest członkiem krakowskiego Stowarzyszenia „Fort sztuki”, współorganizatorem i kuratorem wielu imprez artystycznych organizowanych w Polsce i Europie. Wraz z Anną Syczewską współtworzy kuratorsko-artystyczny duet „Toothsystem”.

Ukończyła malarstwo na Akademii Sztuki Pięknych we Wrocławiu. Malarka, performerka i buntowniczka tworząca sztukę procesualną. Pracuje w wielu mediach redefiniując ich granice, angażując przy tym silne, a nieraz skrajne emocje. Jednym z takich projektów była zrealizowana w 2013 roku Wojna dwunastomiesięczna. Akcja podejmowała zagadnienia miejsca artysty na rynku sztuki i w środowisku instytucji kultury, poszukiwania przestrzeni i uznania dla własnej twórczości oraz bezkompromisowej konfronacji z odbiorcą.
Jest dwukrotną stypendystką Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego i finalistką prestiżowych konkursów takich jak: 10. konkurs im. E. Gepperta we Wrocławiu, 6. Triennale Młodych w Orońsku czy konkursu Fundacji Vordemberge - Gildewart w MOCAK’u. Ma za sobą wiele wystaw indywidualnych oraz działań zbiorowych np.: w Galerii SCC w Isfahanie (Iran), Galerii Entropia we Wrocławiu, GSW w Opolu, BWA w Zielonej Górze, CSW w Toruniu, Festiwalu w Sokołowsku, ERARTA w Sankt Petersburgu (Rosja).
Jej prace znajdują się w wielu kolekcjach w kraju i za granicą.