Dezintegracja pozytywna. Zbigniew Nowicki, Tomasz Musiał, Radosław Bakanow - malarstwo

Motorem działań twórczych prezentowanych artystów jest ciekawość świata, jego zasad, fabuł, a przede wszystkim głód obrazu i ekspresja. Z chęci podzielenia się swymi odczuciami i spostrzeżeniami skłaniają się ku malarstwu figuratywnemu jako formule pojemnej. Cechą szczególnie dochodzącą do głosu w malarstwie figuratywnym jest narracja. Związana jest ona z namalowaną sceną oraz ze sposobem przedstawienia tej sceny, z prowadzeniem wzroku widza szukającego sensu obrazu. Świadomość postrzega rzeczywistość jednocześnie w porządku synchronicznym, poprzez odniesienie spostrzeżenia do tła, oraz w porządku diachronicznym, przez odniesienie spostrzeżenia do spostrzeżeń wcześniejszych, związanych z przeżyciami podmiotu poznającego. Widz poprzez kontakt z dziełem ma możliwość uczestnictwa w procesie twórczym artysty. (…) Każdy z prezentowanych artystów, we właściwy sobie sposób, dotyka zjawiska dezintegracji pozytywnej w procesie twórczym, w tematyce i konstrukcji dzieł, dzieląc się z wrażliwym odbiorcą sztuki integracją na wyższym poziomie percepcji.

Zbigniew Nowicki - (fragment)


Powrót