Co-mix - Wystawa międzynarodowa
udział biorą: Janek Koza, Krzysztof Gawronkiewicz, Przemysław Truscinski, Jakub Rebelka, Sylwia Restecka, Monika Grzesiewska, Michał Sledzinski, Rafał Gosieniecki, Krzysztof Ostrowski, Rafal Szczepaniak, Salamon - Poland, Tomas Kucerovsky, Hza Bazant - Czech Republic, Little Fish -Japan, Nicolai Troschinskiy, Ken Niimura - Spain, Xavier Lowenthal, Eric Lambe, Stephan Gerhards - Belgium, Jean-Marc Reichart - France, Maria Korkel - Germany.
Komiks funkcjonuje na pograniczu ilustracji, malarstwa, literatury i środka masowego przekazu, owa "nieczystość" stwarzała i nadal stwarza problemy w zdefiniowaniu komiksu. Przez lata ten nienazwany twór o niezbyt chlubnym rodowodzie wywodzącym się z kultury popularnej odstraszał krytykow sztuki. Jednak od jakiegoś czasu ta zmowa milczenia bywa przerywana mniej lub bardziej znaczącymi epizodami. Polska zaczyna gonić kraje, w których komiks od dawna funkcjonuje jako stały element kultury i sztuki. Język komiksowy będąc językiem żywym daje nieskończone możliwości tworzenia nowych stylistyk będących odbiciem wrażliwości artysty.
I tu pojawia się niezwykła okazja, by zwrocić uwagę na rożne zjawiska, jakie oddziałują na twórców uwikłanych w procesy społeczne, polityczne, cywilizacyjne, międzyludzkie, estetyczne jak i intelektualne w krajach, w których działają. Sam język i styl wypowiedzi niesie w sobie emocje, które niezależnie od tematyki komiksu, mówią wiele o wpływie "kolektywnego ducha" miejsca, w którym język ten się kształtuje.
Bogactwo języka komiksowego daje możliwość eksperymentowania z klasycznie pojetym kadrem, co wielu twórcow wykorzystuje tworząc często pojedyńcze obrazy- pewnego rodzaju manifestacje. Wspólnym dla prac komiksu jest jednak stosunek do czasu, który wydarza się, bo nawet pojedyńczy obraz wydaje się być częścią jakiejś historii. Wyjściowym materiałem są często duże, precyzyjnie namalowane obrazy, lub niezwykle niedbałe rysunki, które powiększone imponują swobodą linii i gestu niemożliwego do osiągnięcia w większej skali.
Powrót
Komiks funkcjonuje na pograniczu ilustracji, malarstwa, literatury i środka masowego przekazu, owa "nieczystość" stwarzała i nadal stwarza problemy w zdefiniowaniu komiksu. Przez lata ten nienazwany twór o niezbyt chlubnym rodowodzie wywodzącym się z kultury popularnej odstraszał krytykow sztuki. Jednak od jakiegoś czasu ta zmowa milczenia bywa przerywana mniej lub bardziej znaczącymi epizodami. Polska zaczyna gonić kraje, w których komiks od dawna funkcjonuje jako stały element kultury i sztuki. Język komiksowy będąc językiem żywym daje nieskończone możliwości tworzenia nowych stylistyk będących odbiciem wrażliwości artysty.
I tu pojawia się niezwykła okazja, by zwrocić uwagę na rożne zjawiska, jakie oddziałują na twórców uwikłanych w procesy społeczne, polityczne, cywilizacyjne, międzyludzkie, estetyczne jak i intelektualne w krajach, w których działają. Sam język i styl wypowiedzi niesie w sobie emocje, które niezależnie od tematyki komiksu, mówią wiele o wpływie "kolektywnego ducha" miejsca, w którym język ten się kształtuje.
Bogactwo języka komiksowego daje możliwość eksperymentowania z klasycznie pojetym kadrem, co wielu twórcow wykorzystuje tworząc często pojedyńcze obrazy- pewnego rodzaju manifestacje. Wspólnym dla prac komiksu jest jednak stosunek do czasu, który wydarza się, bo nawet pojedyńczy obraz wydaje się być częścią jakiejś historii. Wyjściowym materiałem są często duże, precyzyjnie namalowane obrazy, lub niezwykle niedbałe rysunki, które powiększone imponują swobodą linii i gestu niemożliwego do osiągnięcia w większej skali.
Powrót
