Bunt - Ekspresjonizm - Transgraniczna awangarda. Prace z berlińskiej kolekcji prof. S. Karola Kubickiego

Poznańska grupa plastyczna Bunt pojawiła się w przestrzeni miasta wiosną 1918 roku za sprawą siedmiu artystów skupionych wokół wydawanego od października 1917 roku Zdroju. Jego wydawca - Jerzy Hulewicz oraz zaprzyjaźnione z nim polsko-niemieckie małżeństwo Margarete i Stanisław Kubiccy zafascynowani awangardą europejską postanowili jej zdobycze przenieść na grunt polski. Powstała w ten sposób oryginalna twórczość inspirująca się nowoczesnymi trendami współczesności, z ekspresjonizmem niemieckim na czele, ale także odwołująca się do tradycji polskiego romantyzmu. 

Mieszanka prawdziwie wybuchowa, była jednocześnie najbardziej w tamtym czasie radykalną i bezkompromisową propozycją artystyczną na ziemiach polskich, nie tylko stylistyczno-formalną, ale i ideową. Prace pokazane na pierwszej wystawie Buntu (kwiecień, 1918) wywołały skandal, przysparzając jej niemałego rozgłosu. Ale zarzewiem skandalu była nie tylko nowoczesna forma prezentowanych prac. Nie mniej kontrowersyjna była podkreślana przez członków Buntu przynależność do szeroko pojętego nurtu europejskiej awangardy, czego wyrazem były bezpośrednie kontakty poznańskich artystów ze środowiskiem berlińskiego Die Aktion, a efektem - prezentacje twórczości polskich artystów w berlińskich galeriach na przestrzeni lat 1918-1922. 

Eksponowane wówczas prace w większości pozostały w Berlinie, i teraz prawie po stu latach od powstania Buntu, w dużej części wracają do Poznania. Dzieje się tak za sprawą prof. Stanisława Karola Kubickiego - syna małżeństwa Kubickich, który postanowił podarować zasadniczą część przechowanych przez lata prac na papierze, rysunków i grafik, autorstwa swoich rodziców i pozostałych, zaprzyjaźnionych z nimi artystów Buntu do wybranych polskich instytucji muzealnych w tym także do MNP. Poznańskie zbiory powiększą się o czterdzieści trzy prace (w większości unikatowe) autorstwa Jerzego Hulewicza, Margarete i Stanisława Kubickich, Jana Panieńskiego, Władysława Skotarka, Stefana Szmaja i Jana Jerzego Wronieckiego z lat 1916-1922, tym samym stając się największą w Polsce kolekcją prac poznańskiego Buntu.

Dar stał się pretekstem do przygotowania wystawy, która poza poznańskim muzeum prezentowana będzie także w Muzeum Okręgowym im. Leona Wyczółkowskiego w Bydgoszczy, Muzeum Józefa Kraszewskiego w Dreźnie oraz w Dolnośląskim Centrum Fotografii Domek Romański. 

Kuratorzy - Lidia Głuchowska, Agnieszka Salamon-Radecka