Bogna Becker - Małe światy

W zaraniu wszystkich kultur świata, oprócz broni, narzędzi pra-człowiek stworzył figurkę - upostaciowanie bóstwa ale i siebie samego, służącą wielu funkcjom: w magicznych obrządach, zastępczo składał ją jako ofiarę i wielu innych. To alter ego człowieka stawało się z czasem jego portretem, pierwszym obiektem szuki i zabawy.

Tak powstała figurka - lalka - towarzyszka człowieka i jego losów od dzieciństwa, aż do śmierci. Lalki biedne i bogate, prymitywne i te o wyrafinowanych cechach „osobowości“, nagie i ubrane zgodnie z zamożnością właścicieli dzielą losy ich życia i śmierci, noszą stygmaty czasu, zużycia, a także okrucieństwa ich małych właścicieli.

Czasem dziedziczone z pokolenia na pokolenie były ozdobami łóżek, wózeczków dziecinnych, ich słodkich pokoików. Stały się najbardziej uniwersalnym symbolem człowieka.

Od wielu lat równocześnie z innymi formami twórczości autorka „buduje“ pod symbolicznym przykryciem szklanych kloszy „małe światy“ - sceny metaforyczne, trochę jak z teatru lalek. Lalki oraz różne przedmioty znajduje lub kupuje na targach staroci, antykwariatach, dostaje od przyjaciół w różnych stanach zachowania.

Tworząc te małe światy czuje się autorką, reżyserką i scenografką tych przedstawień. Te „wybawione“ lalki wybawia dając im nowe życie. One przenoszą symbolicznie prawdę o kondycji, komedii i tragedii życia człowieka.