Bogdan Markowski - Rzeźba
Każdy rodzaj kamienia Markowski traktuje inaczej, dążąc do wydobycia zeń jego naturalnych właściwości. Jeżeli więc ma do czynienia z blokiem marmuru, formę potencjalnego dzieła dostosowuje do zapisanych już w kamieniu cech: stara się uzewnętrznić jego podatność na polerowanie, dzięki czemu, zwłaszcza przy zastosowaniu gładkich lub obłych płaszczyzn, „wyciąga" z marmuru jego naturalną urodę, przede wszystkim poprzez spotęgowanie efektów kolorystycznych, wynikających z samej budowy warstwowej tego kamienia.
Inaczej jest w przypadku granitowych głazów narzutowych; tutaj Markowski „wsłuchuje" się jak gdyby w zastaną już formę głazu, by uzupełnić ją lub wzmocnić udziałem swoich rąk. W obydwu przypadkach jest to rodzaj dialogu z naturą. Zawsze jednak zmierza do odsłonięcia wewnętrznych właściwości kamienia, stąd pełne wirtuozerii przeciwstawienia powierzchni gładkich, szorstkich, ostrych i obłych, błyszczących, matowych. Kamień w jego rękach staje się materiałem plastycznym, podatnym na kształtowanie.
Oprócz rzeźb w kamieniu artysta tworzy formy z brązu polerowanego, który pozwala mu na wydobycie całego bogactwa, jakie daje światło. Tutaj formy są bardziej rozbudowane, zróżnicowane i drobniejsze w skali, tak by ich powierzchnia w pełni mogła oddać całą grę światła i cienia, jaka rozgrywa się na powierzchni rzeźby.
Powrót
