Baumgart Anna - Ekstatyczki, histeryczki i inne święte
Wernisaż: 3 czerwca, godz. 18.30
Pokaz przygotowany we współpracy z Narodową Galerią Sztuki "Zachęta" w Warszawie.
Anna Baumgart
Studiowała w gdańskiej ASP, w roku 1994 uzyskała dyplom w pracowni rzeźby. W latach 1994-1996 współtworzyła działalność gdańskiej Galerii Delikatesy Avantgarde oraz Forum Sztuki Współczesnej w Galerii Gazownia, organizując projekt Salon Sztuki Wideo.
W 1995 otrzymała nagrodę Wojewody Miasta Gdańska za Najbardziej Interesujący Debiut, współpracowała z Galerią Wyspa, Galerią Spiż7, Nadbałtyckim Centrum Kultury; realizowała także autorskie projekty, takie jak Ruchoma Armia Metafor, Niewinność interpretacji. W roku 1998 powołała Biuro Inicjatyw Twórczych. Swoje prace prezentowała podczas m.in. kilku wystaw indywidualnych (m.in. Małym Salonie Galerii Zachęta, w BWA, w Zielonej Górze, w Centrum Sztuki Współczesnej w Zamku Ujazdowskim w Warszawie, w Galerii Arsenał w Białymstoku, w Galerii Wyspa w Gdańsku). Organizuje także projekty takie jak Warsztaty Multimedialne i Muzyki Improwizacyjnej oraz Kawiarnia Baumgart , która jest miejscem artystyczno-politycznych działań, w tym również zwolenników ruchu anarchistyczno-feministycznego. Mieszka i pracuje w Warszawie.
Projekt wideo Anny Baumgart "Ekstatyczki, histeryczki i inne święte" (2004) jest z pozoru zbliżony do formy filmu dokumentalnego. Prezentuje bogaty repertuar kobiecych autodestrukcyjnych gestów zaczerpniętych z rzeczywistości, jak ekstatyczne tłuczenie szkła, czy nacinanie skóry. Aktorki odgrywające swoje rytuały, to młode zadbane kobiety - osoby, z którymi łatwo utożsamić siebie lub swoje znajome. Ich "parateatralne działania" odbywają się w zwyczajnych domowych wnętrzach, salonie, łazience, przedpokoju. Jednakże nagromadzenie tego rodzaju irracjonalnych zachowań, zderzenie ich z codziennym otoczeniem niepokoi i prowokuje pytania - skłania do wejrzenia w siebie. Pojawiają się też subtelne odniesienia do relacji matek i córek, a nawet sugestie dotyczące "dziedziczenia" pewnych gestów.
Autoagresja, poczucie wyobcowania, potrzeba ochrony siebie, ... to emocje, których na mniejszą lub większą skalę doświadcza każdy z nas. Zaczynają niepokoić, gdy przekraczają granicę społecznie określonej normalności, odsłaniają obszary tabu. Częściej też do tych emocji przyznają się kobiety.
Zaprezentowane przez artystkę rytuały, można także połączyć z interpretacjami histerii przy użyciu kategorii gender, zjawiska uosabiającego pytania o wzajemne relacje płci do ciała i umysłu.
Praca ta wspólnie z realizacją berlińskiej artystki Birgid Brenner przedstawiona została niedawno w Małym Salonie w Galerii Zachęta pod tytułem „Kolekcja wstydliwych gestów”. Wystawie towarzyszyła konferencja "Gender i histeria", której celem było stworzenie przestrzeni do dyskusji na temat m.in. zjawiska autoagresji, histerii, szaleństwa jako transgresji społecznej, opisywanych współcześnie jako "kobiecy protojęzyk przekazujący poprzez komunikaty ciała to, co nie może być zwerbalizowane" (Elaine Showaiter) oraz jako zastępcza forma twórczości.
Powrót
Pokaz przygotowany we współpracy z Narodową Galerią Sztuki "Zachęta" w Warszawie.
Anna Baumgart
Studiowała w gdańskiej ASP, w roku 1994 uzyskała dyplom w pracowni rzeźby. W latach 1994-1996 współtworzyła działalność gdańskiej Galerii Delikatesy Avantgarde oraz Forum Sztuki Współczesnej w Galerii Gazownia, organizując projekt Salon Sztuki Wideo.
W 1995 otrzymała nagrodę Wojewody Miasta Gdańska za Najbardziej Interesujący Debiut, współpracowała z Galerią Wyspa, Galerią Spiż7, Nadbałtyckim Centrum Kultury; realizowała także autorskie projekty, takie jak Ruchoma Armia Metafor, Niewinność interpretacji. W roku 1998 powołała Biuro Inicjatyw Twórczych. Swoje prace prezentowała podczas m.in. kilku wystaw indywidualnych (m.in. Małym Salonie Galerii Zachęta, w BWA, w Zielonej Górze, w Centrum Sztuki Współczesnej w Zamku Ujazdowskim w Warszawie, w Galerii Arsenał w Białymstoku, w Galerii Wyspa w Gdańsku). Organizuje także projekty takie jak Warsztaty Multimedialne i Muzyki Improwizacyjnej oraz Kawiarnia Baumgart , która jest miejscem artystyczno-politycznych działań, w tym również zwolenników ruchu anarchistyczno-feministycznego. Mieszka i pracuje w Warszawie.
Projekt wideo Anny Baumgart "Ekstatyczki, histeryczki i inne święte" (2004) jest z pozoru zbliżony do formy filmu dokumentalnego. Prezentuje bogaty repertuar kobiecych autodestrukcyjnych gestów zaczerpniętych z rzeczywistości, jak ekstatyczne tłuczenie szkła, czy nacinanie skóry. Aktorki odgrywające swoje rytuały, to młode zadbane kobiety - osoby, z którymi łatwo utożsamić siebie lub swoje znajome. Ich "parateatralne działania" odbywają się w zwyczajnych domowych wnętrzach, salonie, łazience, przedpokoju. Jednakże nagromadzenie tego rodzaju irracjonalnych zachowań, zderzenie ich z codziennym otoczeniem niepokoi i prowokuje pytania - skłania do wejrzenia w siebie. Pojawiają się też subtelne odniesienia do relacji matek i córek, a nawet sugestie dotyczące "dziedziczenia" pewnych gestów.
Autoagresja, poczucie wyobcowania, potrzeba ochrony siebie, ... to emocje, których na mniejszą lub większą skalę doświadcza każdy z nas. Zaczynają niepokoić, gdy przekraczają granicę społecznie określonej normalności, odsłaniają obszary tabu. Częściej też do tych emocji przyznają się kobiety.
Zaprezentowane przez artystkę rytuały, można także połączyć z interpretacjami histerii przy użyciu kategorii gender, zjawiska uosabiającego pytania o wzajemne relacje płci do ciała i umysłu.
Praca ta wspólnie z realizacją berlińskiej artystki Birgid Brenner przedstawiona została niedawno w Małym Salonie w Galerii Zachęta pod tytułem „Kolekcja wstydliwych gestów”. Wystawie towarzyszyła konferencja "Gender i histeria", której celem było stworzenie przestrzeni do dyskusji na temat m.in. zjawiska autoagresji, histerii, szaleństwa jako transgresji społecznej, opisywanych współcześnie jako "kobiecy protojęzyk przekazujący poprzez komunikaty ciała to, co nie może być zwerbalizowane" (Elaine Showaiter) oraz jako zastępcza forma twórczości.
Powrót
