Basia Bańda - Bardzo strasznie
wernisaż: 13 listopada 2006, godz. 19.00
Trudno jednoznacznie odczytać i określić obrazy i rysunki Basi Bańdy. Autorka mówi do nas różnymi językami. Koncentrując się na subiektywnym wymiarze codzienności, wprowadza nas w świat emocji, wątpliwości, lęków, pragnień i fantazji. Tworzy swoje prace w sposób wyjątkowy, ich forma i medium stają się narracją, znakiem lub częścią opowieści. Obrazy zdają się żyć; „mówią”, „zaczepiają”, „niepokoją się”, „chcą” być dotykane. Mogą być wyznaniem, notatką, pytaniem, wizją. Lęk miesza się w nich z fascynacją, słodycz z bólem. Być może prace Basi Bańdy są jej autoportretem, autoportretem niezwykłej dziewczynki i autoportretem dojrzałej, wrażliwej osoby.
Powrót
Trudno jednoznacznie odczytać i określić obrazy i rysunki Basi Bańdy. Autorka mówi do nas różnymi językami. Koncentrując się na subiektywnym wymiarze codzienności, wprowadza nas w świat emocji, wątpliwości, lęków, pragnień i fantazji. Tworzy swoje prace w sposób wyjątkowy, ich forma i medium stają się narracją, znakiem lub częścią opowieści. Obrazy zdają się żyć; „mówią”, „zaczepiają”, „niepokoją się”, „chcą” być dotykane. Mogą być wyznaniem, notatką, pytaniem, wizją. Lęk miesza się w nich z fascynacją, słodycz z bólem. Być może prace Basi Bańdy są jej autoportretem, autoportretem niezwykłej dziewczynki i autoportretem dojrzałej, wrażliwej osoby.
Powrót
