Bartosz Sikorski - A chłopaki podpierają ściany
Wystawa układa się w instalacje - kompozycje, złożone z obrazów, muzyki, projekcji wideo. Jej tytuł nawiązuje do powiedzenia o nietańczących chłopakach na szkolnych dyskotekach czy zabawach. Kiedy dziewczyny już dawno wyszły na parkiet i zaczęły tańczyć, oni wciąż stoją przy ścianach i obserwują czubki swoich butów...
Twórczość Bartosza Sikorskiego jest wynikiem ścisłych związków muzyki i sztuk wizualnych. Synestezyjne ambicje zwizualizowania kompozycji bądź udźwiękowienia obrazu stoją u źródeł wielu prób oddziaływania artystów na wielość zmysłów, objaśniania dzieła różnymi mediami, wreszcie ograniczania kompozycji do czystych wartości absolutnych, jak dźwięk czy barwa.
Prace te są rezultatem rozpoznania i rozumienia podobnej struktury utworu dźwiękowego czy wizualnego oraz sposobów ich powstawania, np. podobieństwa kładzenia włosia pędzla malującego wertykalne płaszczyzny obrazów do włosia smyczka wydobywającego dźwięk z kontrabasu.
Na wystawie zaprezentowane zostaną poliptyki układające się w instalacje, złożone z „podpierających ścianę" obrazów - totemów, kompozycji dźwiękowych i projekcji wideo, o muzycznych konotacjach: Skala ćwierćtonowa dla Carrillo (2015), Skala półtonowa dla Lutosławskiego (2013), Skala całotonowa dla Janáčka (2014), a także obrazy LED-owe i dźwiękowe instalacje.
Kurator - Stanisław Ruksza
Powrót
