Barbara Łuczkowiak - Kolaże, obrazy, instalacje

Po latach rozważań egzystencjalnych, pogrążonych w głębokich, poważnych tonacjach barw Nokturnów, tajemnicze nastroje zostały zastąpione świetlistymi, wieloplanowymi przestrzeniami nasyconych barw. Barbara Łuczkowiak tworząc świat jasny, klarowny jednocześnie godzi się na wszelkie uwikłania losowe, które nie determinują jej osobowości twórczej. Sztuka Barbary Łuczkowiak afirmuje życie. Bez zbędnych spekulacji egzystencjalnych w swych dziełach epatuje radością życia. To rzadki przypadek twórczego ocalenia człowieczeństwa czerpiącego satysfakcję z życia, z codzienności, choć ta codzienność w przypadku Barbary jest niecodzienna. Podróże na egzotyczne wyspy na Oceanie Indyjskim, sawanny Afryki, odkrywanie sztuki prekolumbijskiej w nieznanych ostępach obu Ameryk. Błękity i turkusy, szmaragdowe zielenie, margenty i amaranty piekące swą ognistą temperaturą, żółcie kurkumy, piachu i ziemi, barwy jak zapachy przypraw rozgrzanych w gorącym powietrzu. Artystka nakłada warstwy muślinu i tiulu jak skrzydła motyli, łuski suchych nasion, płatki kwiatów; osłania z troską właściwą matce, ukrywa tworząc tajemnice, dba o intymność swoich plastycznych tworów. To twórczość kobieca z całą właściwą dla niej wrażliwością, subtelnością, dopełniona wiedzą o macierzyństwie, o relatywności przejawów świata, o cykliczności wszelkiego tworzenia, o rodzeniu i umieraniu. W tych dziełach zawarta jest cała wiedza i doświadczenie dojrzałej kobiety, to głęboko humanistyczna sztuka.
Obszarem poszukiwań artystycznych jest przestrzeń umysłowości magicznej, kierująca artystkę w sfery tajemnej symboliki lunarnej, akwatycznej i ziemi. Te sfery przynależą kobietom z ich cyklicznym powstawaniem i przemijaniem mocy biologicznych. Intelektualizm Jej sztuki polega na wyrażaniu wyższej świadomości polegającej na zastosowaniu intrygującego, chłodnego elementu metody, której celem jest brak przyzwolenia, by rzeczy po prostu się zdarzały. To wyraźnie określona cecha sztuki Barbary Łuczkowiak: między emocjami a chłodnym obiektywizmem. To doświadczenie życiowe i artystyczne tworzy umiejętność celowego panowania nad środkami wyrazu, jak w życiu tak i w sztuce. Barbara Łuczkowiak dawno porzuciła naiwne, czyste i proste emocje; jej wysoki stan świadomości tworzy subtelne i złożone stany emocjonalne nasycone treściami własnej psychiki. Artystka swoją twórczością staje się uczestniczką wspólnoty wszelkiego bytu.
Barbara Łuczkowiak jest kobietą artystką w drodze. W jej domu wisi obraz o znamiennym tytule, którego myśl jest trafnym odbiciem życia artystki jako podróży: Jeśli dojdziesz do skrzyżowania dróg, skręć. 

Prof. Stanisław Andrzejewski