Artur ­Trojanowski - Emanacje

Wystawa najnowszych prac atysty jest efektem jego poszukiwań w dziedzinie malarstwa pejzażowego i ukazuje odchodzenie twórcy od tradycyjnych form przedstawiania otoczenia i jego propozycję oryginalnego, bardzo osobistego obcowania z formą obrazu - pełnego nieostrych kształtów, z zawartą w nim pulsującą, narzucającą pewien rytm energią, obrazu będącego bardziej powidokiem niż fragmentem konkretnej rzeczywistości.
Jak napisał Jakub Wydrzyński: Nowy cykl obrazów Artura Trojanowskiego to konsekwencja swoistej ‘via negativa’, którą autor przeszedł w poszukiwaniach nowych motywów i inspiracji dla swojej twórczości. Odchodząc od malarstwa figuratywnego, analizując historyczne i współczesne podejście do pejzażu w sztukach wizualnych, artysta dokonał redukcji kompozycyjnej do form podstawowych, jawiących się bardziej jako aura, pole energetyczne czy powidok niż konkretny przedmiot czy przestrzeń. (...)
To, co widzimy, jest elementem percepcyjnej gry, w której coś zostaje jednocześnie ujawnione (w kształtach przypominających czasem realne przedmioty) i ukryte dla odbiorcy w sekwencjach barwnych plam i obłych konturów. Plamy rozwarstwiają się, sprawiają wrażenie pozostających w ruchu, wyłaniających coś poza dwuwymiarową przestrzenią blejtramu, zatrzymanych w procesie stawania, przeobrażania się, czy też nieustającej tytułowej emanacji.