Apologia przypadkowości

Wystawa zainspirowana tytułem książki Odo Marquarda, który był jednym z najważniejszych europejskich myślicieli świata ponowoczesnego. W 1984 roku został uhonorowany Nagrodą im. Zygmunta Freuda (Sigmund Freud-Preis). Jakkolwiek Marquard przez niektórych krytyków postrzegany był jako „sceptyczny hermeneuta, transcendentalny beletrysta czy tradycjonalista nowoczesności”, bez wątpienia jego filozoficzna i antropologiczna postawa wymyka się mass-medialnym etykietom, ponieważ kluczową dlań figurą społecznego dyskursu był człowiek postrzegany jako istota o tożsamości procesualnej, który został niejako wrzucony w istnienie i dopiero musi odnaleźć dla siebie sankcje i gwarancje. Jest to jednostka starająca się nadać sens własnej opowieści oraz całej historii, ponieważ - jak pisał był - jesteśmy śmiertelni (…) i skazani na naszą przeszłość. Przyszłością każdego jest swoiście jego śmierć: życie jest krótkie, vita brevis. Ta skąpość czasu, którym dysponuje człowiek - moriturus świadomy tego, że jest moriturus - wydaje go temu, czym już był: jego przeszłości.

Kurator - Roman Lewandowski