Anna Sadowska - Powrót po śladach
Anna Sadowska otwarcie podkreśla biegunowość swych zainteresowań. Pociąga ją realność, autentyzm, ale i podejrzana uroda przedmiotów znalezionych, które od dłuższego czasu „cytuje” w swych grafikach. Przeciwstawia im znaczenie niekontrolowanego przypadku, podkreśla rolę osobistego gestu. Nie dziwimy się więc, że jedną z grafik na wystawie dedykuje amerykańskiemu artyście Cy Twombleyowi. Te dwie rzeczywistości, niewątpliwy wyróżnik jej prac, mają jednak wspólny rodowód. Fascynacja obiektem znalezionym, często z poza elitarnego grona przedmiotów ładnych i zadomowionych, podobnie jak automatyzm gestu, a także poetyka ulotnego śladu i odcisku to odkrycia surrealizmu. Artystka nawiązuje do tych tradycji, mimo że klimat jej prac odległy jest od potocznie rozumianej poetyki surrealizmu. Nie ulega jednak powierzchownej fascynacja modnym w ostatnich latach kierunkiem, sięga głębiej, wykorzystując jego systemowe pryncypia.
Idei artystycznej wolności, tak ważnej dla surrealistów, Anna Sadowska dawała wyraz, choć w odmiennej formie, już w swych pracach z przed kilkunastu lat. W najnowszej edycji grafik konsekwentnie podtrzymuje te założenia.
Jan Fejkiel - fragment tekstu
Powrót
