Anna Konik - Innego końca świata nie będzie

Prace prezentowane na wystwie wywodzą się cyklu filmowego W tym samym mieście, pod tym samym niebem... realizowanego przez artystkę w latach 2011-2015. Wielkoformatowe rysunki, uzupełnione o fotografie i obiekty stanowią dopełnienie projektu opartego na rozmowach z uchodźczyniami w w Szwecji, Polsce, Rumunii, Turcji i Francji. Punktem wyjścia dla rysunków były zdjęcia znalezione w internecie dokumentujące współczesne tragedie, takie jak konflikty w Afganistanie czy Syrii. Razem z zapisami rozmów, które artystka przeprowadziła z kobietami, są częścią archiwum destrukcji i okropności wojny. Rysunki mają charakter map konstruowanych za pomocą linii, która w minimalistyczny i abstrakcyjny sposób zapisuje kształty zniszczonych domów, gór gruzu, zasypanych ulic. Jeden z nich nawiązuje bezpośrednio do najnowszej pracy fotograficznej Anny Konik Własny pokój z 2015 roku. To swoisty rysunkowy palimpsest, powstały poprzez nałożenie na siebie dwóch obrazów: intymnej przestrzeni pokoju z obrazem zniszczonej ulicy, umaoczniający przenikanie się i kruchość owych rzeczywistości.

Obszerny fragment tego projektu jest prezentowany na indywidualnej wystawie Anny Konik w warszawskim Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski (do 14 lutego 2016). Ta wystawa jest rozwinięciem i dopełnieniem niektórych wątków poruszanych przez artystkę w instalacjach wideo i jednocześnie rodzajem prywatnego archiwum.

Tytuł wystawy Innego końca świata nie będzie / There will not be another end of the world to ostatnie dwa wersy z wiersza Czeslawa Milosza Piosenka o końcu świata (z tomu Ocalenie z 1944).