Andrzej Czarnacki - Fryzjer aprioryczny
Twórczość Andrzeja Czarnackiego ma charakter na wskroś filozoficzny. W swoich akcjach, obrazach, rysunkach i instalacjach skupia się on na obrazowaniu wrodzonych struktur poznawczych – „niezmiennych zapisów” – odpowiedzialnych zarówno za porządkowanie danych płynących z doświadczenia, jak i za przebieg reakcji organizmu na docierające z otoczenia bodźce.
Prezentowana instalacja „Fryzjer aprioryczny” obejmuje zestaw przedmiotów kojarzących się z wyposażeniem zakładu fryzjerskiego. Przedmioty te konotują uogólniony sens pojęć portretu i autorefleksji. Instalacja stanowi podsumowanie cyklu akcji – dotychczas dziesięciu – realizowanych przez Andrzeja Czarnackiego od roku 1994 w miejscach publicznych: w zakładach fryzjerskich, w galeriach sztuki podczas wernisaży, w otwartej przestrzeni (np. na Kopcu Kościuszki w Krakowie). Artysta zrezygnował w nich z podejmowania typowych, zorientowanych na wytworzenie określonego produktu działań i poddawał się prostej operacji obcięcia włosów. Skrajna ekonomia środków wpisana w ów paradoksalny akt „działania przez niedziałanie” służyć miała osiągnięciu stanu równowagi psychofizycznej autora, sprzyjającej skierowaniu uwagi na własne wnętrze i dokonaniu wglądu w aprioryczne struktury poznawcze.
Powrót
Prezentowana instalacja „Fryzjer aprioryczny” obejmuje zestaw przedmiotów kojarzących się z wyposażeniem zakładu fryzjerskiego. Przedmioty te konotują uogólniony sens pojęć portretu i autorefleksji. Instalacja stanowi podsumowanie cyklu akcji – dotychczas dziesięciu – realizowanych przez Andrzeja Czarnackiego od roku 1994 w miejscach publicznych: w zakładach fryzjerskich, w galeriach sztuki podczas wernisaży, w otwartej przestrzeni (np. na Kopcu Kościuszki w Krakowie). Artysta zrezygnował w nich z podejmowania typowych, zorientowanych na wytworzenie określonego produktu działań i poddawał się prostej operacji obcięcia włosów. Skrajna ekonomia środków wpisana w ów paradoksalny akt „działania przez niedziałanie” służyć miała osiągnięciu stanu równowagi psychofizycznej autora, sprzyjającej skierowaniu uwagi na własne wnętrze i dokonaniu wglądu w aprioryczne struktury poznawcze.
Powrót
