Andrzej Boj-Wojtowicz - Spotkanie człowiek-człowiek (portrety)

"Na wystawie pokazane będą portrety przedstawicieli różnych tradycji religijnych i nie tylko. Zebrałem już pokaźny materiał ikonograficzny. Wspaniale przebiegają spotkania, które są cudownym owocem aktywności nad wystawą. Mam wielką przyjemność prowadząc rozmowy z ludźmi innych wyznań. Żywię nadzieję, że później będziemy mogli spotykać się nawiązując przyjaźnie, poznając się bliżej, by dać świadectwo tolerancji, wzajemnego szacunku . Mam również nadzieję, że wystawa będzie wspaniałym spotkaniem otwierającym dialog między kulturami.

Portrety te „…nie są karykaturą, komentarzem, psychoanalizą, ani publicystyką – starają się być spotkaniem z prawdą, drogą i życiem. Wystawa jest również formą dialogu ze sztuką portretową szeroko rozumianą, również technologicznie moja propozycja jest sumą doświadczeń wynikających z analizy warsztatu starych mistrzów /oczywiście zmodernizowanym do moich potrzeb." /Andrzej Boj Wojtowicz/

"Błogosławię godzinę, która mi dała opanować technikę, abym mógł bez przeszkód oddać się sprawom ducha.” /Anzelm Feuerbach/

Wystawa portretu prezentowana w galerii BWA to – jak w tekście do katalogu przytacza autor – „…okazja do poznania się bliżej ludzi z różnych tradycji religijnych, wspólnot, różnych profesji. To świadectwo wzajemnego szacunku, tolerancji, otwartości i dobrej woli”. Myślą przewodnią jest spotkanie człowieka z człowiekiem, pytanie o to kim jesteśmy, zrozumienie iż odnajdywanie siebie odbywa się w innych i przez innych (T. Merton).

Obrazy namalowane zostały w technice mieszanej farbami po części kupowanymi i po części własnej produkcji na deskach, płótnach i kartonie - grunty własne gipsowo-klejowe.

W portretach artysty realizm, weryzm przedstawionych postaci współgra z pełnym ekspresji, duktem pędzla. Migotliwość barw, wyrafinowana harmonia tonów, zawężona paleta, neutralne tło – intensyfikują ekspresyjne walory ukazując cechy charakterologiczne modeli. Artysta skupia się na twarzy, reszta stanowi „kontur duchowości osoby”, wprowadza atmosferę melancholii dla której kontrapunktem są wibracje bieli, różu, karminu, ochry czy ugru twarzy, podkreślonych grą światła.